ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മായയ്ക്ക് അവളുടെ സുഹൃത്തായ അർജുനോട് വലിയ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ ഒരു കഠിനാധ്വാനിയായ യുവാവായിരുന്നു. അവൻ മായയുടെ കുടുംബത്തെ പലപ്പോഴും ദൂരെയിരുന്ന് സഹായിക്കുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾക്കൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കാൻ അവൻ വരാറില്ലായിരുന്നു. ഇത് കണ്ട ഗ്രാമവാസികൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, 'അർജുൻ വളരെ സ്വാർത്ഥനാണ്, അവൻ മായയെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ എപ്പോഴും അകന്നു നിൽക്കുന്നത്.'
ഒരിക്കൽ മായയുടെ കൂട്ടുകാരി ചോദിച്ചു, 'മായേ, എല്ലാവരും പറയുന്നത് അർജുൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്നാണല്ലോ, പിന്നെന്തിനാ നീ അവനെ ഇത്രയധികം വിശ്വസിക്കുന്നത്?'
മായ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'ലോകം കാണുന്നത് പുറമെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അവൻ എന്റെ കൂടെ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ അകലെയാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സിൽ അവൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും എന്നോടുള്ള അവന്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. ലോകത്തിന് അവൻ അകലെയായിരിക്കാം, പക്ഷേ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെയുണ്ട്.'
പുറമെയുള്ള കാഴ്ചകൾ കൊണ്ട് ഒരാളെ അളക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും, യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഹൃദയത്തിൽ അനുഭവിക്കണമെന്നും മായ അവരെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
