ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവനും മീനയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം അവർ തോട്ടത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, മാധവൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് തുമ്മിയതുകൊണ്ട് 'അച്ചൂ!' എന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
ആദ്യം മീന വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'ശ്രദ്ധിക്കണം മാധവാ, തണുപ്പ് പിടിക്കും.' എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ മുഖഭാവം മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു, 'ആരെക്കുറിച്ചാണ് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്? ആരെ ഓർത്തുമാണ് നിങ്ങൾക്ക് തുമ്മൽ വന്നത്?'
മാധവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. 'ഞാൻ ഒന്നും ചിന്തിച്ചില്ല, വെറുതെ തന്നെയല്ലേ തുമ്മിയത്?' അവൻ പറഞ്ഞു.
'അല്ല,' മീന കുറുമ്പോടെ പറഞ്ഞു, 'ആരെങ്കിലും മനസ്സിൽ വന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ തുമ്മുന്നത് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ എന്നെ വിട്ട് മറ്റാരെയെങ്കിലും ഓർക്കുകയാണോ?'
മാധവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. 'എന്റെ മനസ്സിൽ നീ മാത്രമാണുള്ളത്,' അവൻ പറഞ്ഞു. മീനയുടെ ആ ചെറിയ പിണക്കത്തിന് പിന്നിലെ വലിയ സ്നേഹം മാധവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണിലെ കണ്ണീർ മാറി ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
