அழகான ஒரு கிராமத்தில் சோமு என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு ஒரு பெரிய நிலம் இருந்தது. அந்த நிலத்தில் அவர் மிகுந்த சிரமத்துடன் நெல் மற்றும் காய்கறிகளை வளர்த்து வந்தார். அறுவடை காலம் நெருங்கியபோது, அவரது பயிர்கள் மிக அழகாகப் பச்சைப் பசேல் என்று வளர்ந்திருந்தன.
ஆனால், ஒரு பிரச்சனை உருவானது. அந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் ஏராளமான புறாக்கள் தினமும் அவரது நிலத்திற்கு வந்து, விதைகளையும் இளம் பயிர்களையும் கொத்தித் தின்பதை சோமு கவனித்தார். முதலில், அவர் கைகளைத் தட்டிப் புறாக்களை விரட்ட முயன்றார். ஆனால், புறாக்கள் பயப்படாமல் மீண்டும் மீண்டும் வந்து பயிர்களைச் சேதப்படுத்தின.
சோமுவுக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது. 'இந்தச் சின்னப் பறவைகள் என் உழைப்பையே அழித்துவிடுகின்றன!' என்று கத்தினார். அடுத்த நாள் சந்தைக்குச் சென்ற அவர், புறாக்களைத் தடிக்கச் செய்யும் ஒரு கடுமையான நச்சு மருந்தைக் கொண்டு வந்தார். அந்த மருந்தை பயிர்களின் மீது தெளித்தார்.
மறுநாள் காலை சோமு நிலத்திற்குச் சென்றபோது, ஒரு பயங்கரமான காட்சி காத்திருந்தது. புறாக்கள் அனைத்தும் இறந்து கிடந்தன. ஆனால், சோமுவுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அந்த நச்சு மருந்து மண்ணுக்குள் இறங்கிவிட்டது. அந்த நிலம் இப்போது மிகவும் கசப்பாகவும், நஞ்சாகவும் மாறிவிட்டது.
அடுத்தடுத்த காலங்களில், அவர் எதை நட்டாலும் அது வளரவில்லை. மண்ணின் வளம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டது. ஒரு சிறிய பயிரைப் பாதுகாக்க நினைத்த சோமு, தனது நிலத்தையே இழந்துவிட்டார். தனது அவசரமான மற்றும் தவறான முடிவால் வந்த இழப்பைக் கண்டு அவர் கண்ணீர் வடித்தார். சரியான நேரத்தில் சிந்தித்துச் செயல்படாவிட்டால், நாம் எதையும் இழக்க நேரிடும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.
பாடம்
அவசரமான கோபம் மற்றும் தவறான முடிவுகள் பெரும் இழப்பைத் தரும்.
