ஒரு அழகான கிராமத்தில் ரவி மற்றும் மீனா என்ற தம்பதியினர் தங்கள் சிறு மகளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். ஒரு நாள் அவர்கள் காட்டின் வழியாகச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மரத்தடியில் ஒரு சிறிய கீரிப்பிள்ளை இறந்து கிடப்பதைக் கண்டார்கள். அதன் அருகில் அதன் குட்டியும் தனியாக அழுதுகொண்டிருந்தது.
மீனாவுக்கு அந்தக் குட்டி கீரியின் நிலைமை மிகவும் பரிதாபமாகத் தோன்றியது. அதனால் அதைத் தங்கள் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்ல முடிவு செய்தார்கள். ரவிக்கு ஒரு சிறிய பயம் இருந்தது. 'அது சிறியதாக இருந்தாலும், அது ஒரு வேட்டையாடி, நம் குழந்தைக்கு ஆபத்தாக இருக்குமோ?' என்று அவர் கேட்டார். ஆனால் மீனா, 'நாம் அதற்குத் தாயாகப் பார்த்துக் கொள்வோம்' என்று கூறி சமாதானம் செய்தார். ரவி மிகுந்த கவனத்துடன் அந்தப் பிஞ்சை வளர்க்கத் தொடங்கினார். இருப்பினும், தன் மகளைக் கீரியிடமிருந்து எப்போதும் சற்றுத் தள்ளியே வைத்திருப்பார்.
ஒரு மாலை வேளையில், ரவி வேலை முடிந்து வீடு திரும்பியபோது வாசலில் ரத்தக் கறைகளைப் பார்த்தார். அவர் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. உள்ளே ஏதோ விபரீதம் நடந்திருக்கலாம் என்று பயந்து ஓடினார். அப்போது, வாயில் ரத்தம் படிந்த அந்தச் சிறிய கீரி தள்ளாடியபடி வெளியே வந்தது. தன் மகளை அந்தச் சிறிய விலங்கு கொன்றுவிட்டதோ என்று ரவி ஆத்திரத்தில் ஒரு குச்சியால் அதைத் தாக்கினார். கீரி அங்கேயே உயிர் பிரிந்தது.
திடீரென்று உள்ளே இருந்து தன் மகளின் அழுகைச் சத்தம் கேட்டது. ரவி பதறிப்போய் உள்ளே ஓடினார். அங்கே ஒரு பெரிய விஷப் பாம்பு தன் வாயால் குழந்தையைத் தாக்கத் தயாராக இருந்தது. அந்தச் சிறிய கீரி, தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் பாம்புடன் போராடி, குழந்தையைக் காப்பாற்றியிருந்தது. ரவி தன் தவறை உணர்ந்து கண்ணீர் விட்டார். அவசரப்பட்டுச் செய்த செயல் ஒரு உயிரைக் கொன்றுவிட்டது.
