ஒரு அழகான வயல்வெளியின் ஓரத்தில் ஒரு சிறிய எலி வாழ்ந்து வந்தது. அந்த எலி மிகவும் அன்பானது மற்றும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் குணம் கொண்டது. அந்த வயலுக்கு அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய குளத்தில் ஒரு தவளையும் வாழ்ந்து வந்தது. எலியும் தவளையும் சிறந்த நண்பர்களாக இருந்தன. தினமும் காலை நேரத்தில் தவளை எலியின் வீட்டுக்கு வரும். எலி தான் சேகரித்து வைத்திருந்த தானியங்களையும் சிறு துண்டுகளையும் தவளைக்கு அன்போடு கொடுக்கும். இருவரும் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியாக உணவு உண்பார்கள். மாலை நேரமானதும் தவளை தனது குளத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றுவிடும்.
ஒரு நாள் தவளைக்கு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. 'தினமும் நான் தான் எலியின் இடத்திற்கு வருகிறேன், ஏன் இன்று எலியை எனது குளத்திற்கு அழைத்து வரக்கூடாது?' என்று யோசித்தது. உடனே காலையில் எலியிடம் சென்று, 'நண்பா, இன்று நீ எனது வீட்டிற்கு வர வேண்டும். நான் உனக்கு ஒரு பெரிய விருந்து வைக்கிறேன்!' என்று உற்சாகமாக அழைத்தது.
ஆனால் எலி யோசனையுடன் கேட்டது, 'நண்பா, நீ ஒரு நீர்வாழ் உயிரினம், உனக்கு நீந்தத் தெரியும். ஆனால் நான் ஒரு நிலவாழ் எலி, என்னால் நீண்ட தூரம் நீர்நிலைகளைத் தாண்டி வர முடியாது. அது எனக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கும்.'
தவளை விடாமல் ஒரு யோசனை சொன்னது. 'கவலைப்படாதே! நான் ஒரு நீண்ட மற்றும் உறுதியான கொடித் துண்டை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறேன். அதன் ஒரு முனையை உனக்கும், மறுமுனையை எனக்கும் கட்டிக்கொள்வோம். நான் குதித்து குதித்து ஓடும்போது, நீ என்னுடன் எளிதாக வந்துவிடலாம்!' என்று கூறியது.
எலி அந்தத் தவளையின் பேச்சை நம்பி ஒப்புக்கொண்டது. தவளை ஒரு கொடியால் எலியின் காலையும் தனது காலையும் இணைத்தது. தவளை உற்சாகத்தில் குதித்து ஓடத் தொடங்கியது. தவளை வேகத்தில் குதிக்கும்போது, எலியும் கொடியின் உதவியால் இழுத்து வரப்பட்டது. ஆனால், தவளை தனது வேகத்தையும் உற்சாகத்தையும் மட்டுமே கவனித்தது; எலி எவ்வளவு சிரமப்படுகிறது என்பதையும், அவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள் என்பதையும் கவனிக்கவில்லை.
திடீரென்று தவளை ஒரு பெரிய குளத்தின் அருகே குதித்தது. தவளை மகிழ்ச்சியில் அந்த குளத்திற்குள் குதித்தது. எலியும் கொடியுடன் சேர்ந்து அந்த ஆழமான குளத்திற்குள் இழுக்கப்பட்டது. எலிக்கு நீந்தத் தெரியாததால், அது தண்ணீரில் மூச்சடைக்கத் திணறியது. பயத்தில் எலி மெல்லத் தவித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பெரிய கழுகு வானத்திலிருந்து கீழே பார்த்தது.
கழுகு அந்த எலியைத் தூக்க முயற்சிக்கும்போது, கொடியின் மறுமுனையில் இருந்த தவளையும் அப்படியே மேலே தூக்கிக்கொண்டு வந்தது. கழுகு அந்த எலியையும், கொடியுடன் தொங்கிய தவளையையும் சேர்த்துத் தனது உணவாகக் கொள்ளத் தொடங்கியது. தவளையின் அவசரமான மற்றும் யோசிக்காத முடிவால், இரண்டு நண்பர்களும் தங்கள் உயிரை இழந்தனர்.
தவளையின் ஆசை மற்றும் முறையற்ற திட்டத்தினால் ஏற்பட்ட விபரீதத்தை எண்ணி அந்த வயல்வெளி அமைதியானது.
பாடம்
யாரையும் நம்பி அவசரப்பட்டு எந்த முடிவும் எடுக்கக்கூடாது; ஒரு செயலைச் செய்யும் முன் அதன் விளைவுகளைச் சிந்திப்பது அவசியம்.
