ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில், ஒரு பெரிய குகையில் ஒரு கரடித் தாய் தன் குட்டி மகனுடன் வசித்து வந்தது. அந்த குட்டி கரடி மிகவும் சுட்டித்தனம் கொண்டது; எப்போதும் ஓடிப் பிடித்து விளையாடிக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு நாள், குகையை விட்டு வெளியே செல்லும் முன் தாய் கரடி சொன்னது, "மகனே, நீ எப்போதும் சுட்டியாக இருக்கலாம், ஆனால் ஆபத்தான நேரங்களில் உன் புத்திசாலித்தனத்தைப் பயன்படுத்த மறக்காதே. பயத்தை விட அறிவே உன்னைக் காப்பாற்றும்."
மறுநாள் காலை, தாய் கரடி உணவைத் தேடி வெகுதூரம் சென்றது. குட்டி கரடிக்கு வீட்டில் தனியாக இருப்பது சலிப்படையத் தொடங்கியது. "அம்மா வரும் வரை நான் விளையாடலாம்" என்று நினைத்து, மெதுவாகக் காட்டின் ஆழமான பகுதிக்குள் நுழைந்தது. வண்ணத்துப் பூச்சிகளைத் துரத்திக் கொண்டே சென்ற குட்டி கரடி, திடீரென ஒரு பெரிய சத்தத்தைக் கேட்டது. புதர்களுக்குப் பின்னால் இருந்து ஒரு கம்பீரமான, ஆனால் பயமுறுத்தும் கர்ஜனை கேட்டது.
மெதுவாகப் பார்த்தபோது, ஒரு பெரிய புலி அதன் முன்னே நின்றிருந்தது. புலியின் கண்கள் பசியுடன் மின்னின. "இன்று எனக்கு ஒரு சுவையான விருந்து கிடைத்துவிட்டது!" என்று புலி சிரித்தது. குட்டி கரடிக்கு உடல் நடுங்கியது, ஆனால் அப்போதே தன் அம்மா சொன்ன வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வந்தன. பயத்தில் அப்படியே நின்றுவிடக்கூடாது என்று முடிவு செய்தது.
சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபோது, ஒரு பெரிய பாறை ஒரு சிறிய கல்லைச் சாய்த்து நின்றது போலத் தெரிந்தது. அந்தச் சிறிய கல்லை நகர்த்தினால், பெரிய பாறை புலியின் மேல் விழுந்துவிடும் என்று அதற்குத் தோன்றியது. ஆனால், அந்தப் பாறையைத் தள்ளும் பலம் ஒரு குட்டி கரடிக்கு இல்லை.
உடனே ஒரு திட்டம் தீட்டிய குட்டி கரடி, புலியிடம் கேட்டது, "புலி ராஜாவே, நீங்கள் மிகவும் வலிமையானவர் என்று காடு முழுவதும் பேசுகிறதே! நான் உங்களைப் பார்த்தால் பயப்படத் தேவையில்லை, நீங்கள் எவ்வளவு பலசாலி என்று தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்." புலி பெருமையுடன், "ஆமாம், நான் மிகவும் பலசாலி!" என்று கர்ஜித்தது.
குட்டி கரடி தொடர்ந்தது, "உண்மையிலேயே உங்களுக்கு இவ்வளவு பலம் இருந்தால், இந்தத் தரையில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய கல்லை மட்டும் ஒரு விரலால் நகர்த்த முடியுமா?" என்று கேட்டது. புலி தன் பலத்தைக் காட்ட ஆசைப்பட்டது. "இது ஒரு சிறிய விஷயம்!" என்று கூறி, அந்தச் சிறிய கல்லைத் தன் காலால் பலமாகத் தள்ளியது.
அடுத்த நொடி, அந்தச் சிறிய கல் நகர்ந்ததும், அதன் மேல் சாய்ந்து நின்றிருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான பாறை உருண்டு வந்து புலியின் மேல் விழுந்தது. புலி தப்ப முடியாமல் திணறியது. அந்த இடைவெளியில் குட்டி கரடி மின்னல் வேகத்தில் ஓடித் தப்பியது. சிறிது நேரம் கழித்து, பதற்றத்துடன் தேடி வந்த தாய் கரடியிடம் நடந்ததைக் கூறியது. தன் மகனின் அறிவைப் பார்த்துத் தாய் கரடி பெருமையுடன் அணைத்துக் கொண்டது.
பாடம்
ஆபத்தான நேரங்களில் பயத்தை விட அறிவைப் பயன்படுத்துவதே சிறந்தது.
