ஒரு அடர்ந்த காட்டில், ஒரு காலத்தில் கம்பீரமாக வாழ்ந்த ஒரு பெரிய சிங்கம் இருந்தது. காலப்போக்கில் அதன் வயதாகிவிட்டதாலும், உடல் பலம் குறைந்துவிட்டதாலும், அதற்கு வேட்டையாடுவது மிகவும் கடினமாகிப் போனது. ஒரு நாள், அந்தச் சிங்கம் ஒரு மரத்தடியில் மிகவும் சோர்வாகவும், பாதுகாப்பற்ற நிலையிலும் அமர்ந்திருந்தது.
அப்போது, ஒரு பெரிய கரடி அந்தப் பாதையில் வந்தது. சிங்கம் பலவீனமாக இருப்பதை உணர்ந்த கரடி, அதன் மீதான மரியாதையை மறந்து, சிங்கத்தைத் தொந்தரவு செய்யத் தொடங்கியது. அடுத்த சில நிமிடங்களில், ஒரு கழுதையும் அங்கு வந்து, ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த சிங்கத்தை நோக்கித் தேவையில்லாமல் சத்தமிட்டுத் துன்புறுத்தத் தொடங்கியது. சிங்கத்தின் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தித் தங்களைத் தாங்களே பாதுகாத்துக் கொள்ள முயன்ற அந்த விலங்குகள், உண்மையில் மிகவும் கோழையாகச் செயல்பட்டன.
இதைப் பார்த்த ஒரு சிறிய குரங்கு, சிங்கத்தின் நிலைமையைக் கண்டு வருத்தமடைந்தது. அது மரத்தின் மேலிருந்து ஒரு பழத்தைத் தூக்கிச் சிங்கத்தின் அருகே இருந்த கரடியின் மீது வீசியது. இது ஒரு எச்சரிக்கை!
சிங்கம் தனது முழு சக்தியையும் திரட்டி, ஒரு பயங்கரமான கர்ஜனையைச் செய்தது. அந்தச் சத்தம் காடே அதிரும்படி இருந்தது. அந்தத் திடீர் கர்ஜனையைக் கேட்டதும், தந்திரமாகச் செயல்பட்ட கரடி பயந்துபோய் அருகில் இருந்த ஒரு பெரிய குழிக்குள் குதித்து மறைந்தது. கழுதையும் பயந்து ஓடி ஒரு அடர்ந்த புதருக்குள் ஒளிந்து கொண்டது. குரங்கு மெதுவாக மரத்தின் மிக உயர்ந்த கிளைக்குச் சென்று அமர்ந்தது. சிங்கம் மீண்டும் தனது அமைதியை மீட்டெடுத்தது.
சிங்கம் பலவீனமாக இருந்தாலும், அதன் கம்பீரம் குறையவில்லை என்பதை அந்த விலங்குகள் உணர்ந்துகொண்டன.
பாடம்
பலவீனமானவர்களைத் துன்புறுத்துவது மிகப்பெரிய கோழைத்தனம்.
