ஒரு அடர்ந்த பச்சை நிறக் காட்டில், செழியன் என்ற ஒரு அழகான சேவல் வாழ்ந்து வந்தது. செழியன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானது மற்றும் எதையும் யோசித்துச் செயல்படும் புத்திசாலியும் கூட. ஒரு நாள் மாலை, சூரியன் மறையும் நேரத்தில், செழியன் தன் உணவை முடித்துவிட்டு, பாதுகாப்பிற்காக ஒரு உயரமான மாமரத்தின் கிளையில் அமர்ந்து தூங்கத் தயாரானது.
அப்போது, அந்த மரத்தின் அடியில் ஒரு நரி மறைந்திருந்து வந்தது. அந்த நரியின் பெயர் கயல். கயல் மிகவும் தந்திரமானது. மரத்தின் மேலே இருந்த செழியனைப் பார்த்ததும், அதன் வாயில் எச்சில் ஊறியது. 'இந்தச் சேவலை மட்டும் ஒருமுறை கீழே இறக்கினால், இன்று எனக்கு ஒரு பெரிய விருந்து கிடைத்துவிடும்' என்று கயல் மனதிற்குள் திட்டமிட்டது.
ஆனால், சேவல் உயரத்தில் இருந்ததால் கயலால் எட்ட முடியவில்லை. எனவே, ஒரு தந்திரமான வழியைப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தது. கயல் மிகவும் அன்பாகப் பேசுவது போல நடித்து, மரத்தின் அடியில் நின்று கொண்டு, "செழியன் நண்பா! உனக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி தெரியுமா?" என்று சத்தமாகக் கேட்டது.
செழியன் தன் கண்களைத் திறந்து கீழே பார்த்தது. "என்ன செய்தி கயல்? ஏன் இவ்வளவு உற்சாகமாக இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டது.
கயல் சிரித்துக்கொண்டே, "இந்தக் காட்டில் ஒரு பெரிய மாற்றம் நடந்துவிட்டது! இனிமேல் எந்த விலங்கும் எந்தப் பறவையும் மற்றொன்றைத் தாக்காது. காட்டில் இப்போது அமைதி மட்டுமே நிலவுகிறது. நீயும் கீழே இறங்கி வந்தால், நாம் அனைவரும் நண்பர்களாகப் புதிய உலகத்தைக் கொண்டாடலாம்!" என்று பொய்யாகச் சொன்னது.
செழியனுக்கு நரியின் பேச்சில் சந்தேகம் வந்தது. 'காட்டில் அமைதி நிலவுமா? நரிக்குத் திடீரென்று இவ்வளவு அன்பு எப்படி வந்தது?' என்று யோசித்தது. இருப்பினும், நரியின் தந்திரத்தை முறியடிக்க ஒரு வழி தேடியது.
செழியன் அமைதியாக, "அப்படியா! எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான செய்தி! ஆனால் கயல், அந்தத் திசையில் ஒரு பெரிய கூட்டமாக வேட்டை நாய்கள் வருவதைப் பார்த்தாயா? அவற்றுக்கும் இந்த நல்ல செய்தியைச் சொல்லி, நாம் அனைவரும் நண்பர்களாக மாறுவோம்!" என்று சைகை காட்டியது.
வேட்டை நாய்கள் என்ற சொல்லைக் கேட்டதும், கயலின் முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. "வேட்டை நாய்களா? அவை இங்கெல்லாம் வந்துவிடுமா?" என்று பதற்றத்துடன் கேட்டது.
செழியன் சிரித்துக்கொண்டே, "ஏன் கயல்? நீயே சொன்னாயே, காட்டில் இப்போது அமைதி என்று? ஏன் பயப்படுகிறாய்?" என்று கேட்டது.
கயல் அங்கிருந்து வேகமாக ஓடத் தொடங்கும் முன், "அந்த நாய்களுக்கு இன்னும் இந்த நல்ல செய்தி தெரியாமல் இருக்கலாம்! அவை என்னைப் பார்த்தால் சும்மா விடாது!" என்று கத்திக்கொண்டே ஓடியது. செழியன் தன் புத்திசாலித்தனத்தால் தப்பித்துக்கொண்ட மகிழ்ச்சியில் மீண்டும் நிம்மதியாகத் தூங்கியது.
பாடம்
தந்திரம் செய்பவர்கள் தந்திரத்தாலேயே வீழ்வார்கள்.
