ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு வணிகர் வாழ்ந்து வந்தார். சோமுவிடம் நிறைய பொன் மற்றும் வைரங்கள் இருந்தன. ஆனால், அவருக்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது; அந்தப் பொருட்களைப் பாதுகாப்பதைப் பற்றிய பயத்தால் அவருக்கு இரவில் தூக்கமே வராது. எப்போதும் தன் பெட்டிகளை எண்ணிக் கொண்டே இருப்பார்.
ஒருமுறை, சோமு ஒரு பெரிய திருவிழாவிற்குச் சென்றபோது, அங்கு ரவி என்ற ஒரு இளைஞனைச் சந்தித்தான். ரவி உண்மையில் ஒரு தந்திரமான திருடன். சோமுவின் கையில் இருந்த விலைமதிப்பற்ற பையைத் திருட வேண்டும் என்பதே அவனது நோக்கம். ரவி சோமுவிடம் சென்று, "ஐயா, நான் ஒரு துறவியாக வாழ விரும்புகிறேன். உலக ஆசைகள் எதிலுமே எனக்கு ஈடுபாடு இல்லை. நீங்கள் எனக்குப் பாடம் கற்றுக்கொடுத்தால் நான் உங்கள் உதவியாளராக இருப்பேன்" என்று மிகவும் பணிவாகக் கூறினான்.
சோமுவிற்கு ரவியின் பேச்சைக் கேட்டதும் மகிழ்ச்சி அடைந்தான். "இவன் பண ஆசை இல்லாதவன், இவன் என்னுடன் இருந்தால் என் செல்வத்திற்கு எந்த ஆபத்தும் வராது" என்று நினைத்து ரவியை தன் உதவியாளராக ஏற்றுக் கொண்டான்.
சில நாட்கள் கழித்து, ஒரு மாலை நேரத்தில் ரவி மிகவும் நிம்மதியாகத் தூங்குவதைக் கண்ட சோமு, அவனிடம் சென்று, "தம்பி, உனக்கு எப்படி இவ்வளவு ஆழமான தூக்கம் வருகிறது? நான் மட்டும் இரவு முழுவதும் பயந்து கொண்டே இருக்கிறேன்" என்று கேட்டார்.
ரவி புத்திசாலித்தனமாக, "ஐயா, நான் ஒரு விசேஷமான அமைதி முறையைக் கற்றுக்கொண்டேன். அதைச் செய்தால் மனதிற்குள் இருக்கும் பயம் நீங்கித் தூக்கம் வரும்" என்று கூறினான்.
சோமு ஆர்வத்துடன், "அதை எனக்குவும் சொல்லித் தாராயா?" என்று கேட்டார். ரவி, "நிச்சயமாக ஐயா! ஆனால் அதற்கு ஒரு சிறிய சடங்கு செய்ய வேண்டும். நீங்கள் எதை மிகவும் நேசிக்கிறீர்களோ, அதை இந்தத் தூரத்திலுள்ள பெரிய ஆலமரத்தின் அடியில் வைத்துவிட்டு, அந்த மரத்தைச் சுற்றி ஐந்து முறை அமைதியாக நடக்க வேண்டும்" என்றான்.
சோமுவும் தன் விலைமதிப்பற்ற நகைப் பையை எடுத்துக்கொண்டு ரவியுடன் காட்டிற்குச் சென்றார். மரத்தடியில் பையை வைத்துவிட்டு, ரவி சொன்னபடி மரத்தைச் சுற்றி நடக்கத் தொடங்கினார். அவர் மரத்தைச் சுற்றி வந்து திரும்பும் முன்பே, ரவி பையைத் தூக்கிக்கொண்டு வேகமாக ஓடிவிட்டான்.
பையைத் தேடி அலையும் சோமுவிடம், ரவி தூரத்தில் இருந்து சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான், "ஐயா! நீங்கள் அந்தப் பையைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடினாலும் தூக்கம் வராது. ஏனென்றால், உங்கள் பயம் அந்தப் பையில் இல்லை, உங்கள் ஆசையில்தான் இருக்கிறது! பையை இழந்த பிறகு இப்போது உங்கள் மனம் லேசாக இருக்கிறது அல்லவா? இனிமேல் ஆசை இல்லாமல் இருந்தால் நிம்மதியான தூக்கம் வரும்!"
சோமுவிற்குத் தான் செய்த தவறு புரிந்தது. தான் வைத்திருந்த செல்வத்திற்காகத் துடித்ததால் தான் இவ்வளவு காலம் நிம்மதி இழந்திருந்தேன் என்று உணர்ந்தார். அந்தப் பணத்தை இழந்தாலும், அன்று இரவு சோமு மிக ஆழமான மற்றும் நிம்மதியான தூக்கத்தைப் பெற்றார்.
பாடம்
அளவுக்கு அதிகமான ஆசை நிம்மதியைக் கெடுக்கும்; எளிமையே உண்மையான அமைதி தரும்.
