ஒரு அழகான பண்ணை வீட்டின் ஓரத்தில், வண்ணமயமான இறகுகளைக் கொண்ட ஒரு கோழி வாழ்ந்து வந்தது. அந்தப் பண்ணை வீட்டின் அருகே ஒரு நாய் அடிக்கடி வந்து செல்லும். அந்த நாய் மிகவும் பேராசை பிடித்தது. அது தினமும் இரவில் யாருக்கும் தெரியாமல் கோழியின் கூண்டுக்குள் நுழைந்து, அங்கிருந்த முட்டைகளைத் திருடிச் சாப்பிட்டுவிடும்.
முட்டைகள் குறைந்து வருவதைக் கண்ட கோழி மிகவும் வருத்தமடைந்தது. 'யார் என் முட்டைகளைத் திருடுகிறார்கள்?' என்று அது தனக்குள் கேட்டது. ஒரு நாள் இரவு, அந்த நாய் கூண்டுக்குள் நுழைந்து ஒரு முட்டையை அப்படியே முழுங்குவதைக் கோழி மறைந்திருந்து பார்த்தது. அது நாய் தான் என்று கோழி புரிந்து கொண்டது.
கோழி ஒரு தந்திரமான முடிவை எடுத்தது. அடுத்த நாள் காலை, அது பண்ணையின் அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய குட்டையிடம் சென்றது. அங்கே உருண்டையாகவும், கடினமாகவும் இருந்த ஒரு பெரிய நத்தை ஓட்டைத் தேடிப் பிடித்தது. அந்த ஓடு பார்ப்பதற்கு ஒரு பெரிய முட்டை போலவே இருந்தது. கோழி மெதுவாக அந்த ஓட்டைத் தன் கூண்டுக்குள் வைத்து மறைத்து வைத்தது.
அடுத்த நாள் இரவு, நாய் மீண்டும் முட்டைகளைத் திருட வந்தபோது, கூண்டுக்குள் ஒரு பெரிய உருண்டை இருப்பதைப் பார்த்தது. 'ஆஹா! இன்று ஒரு பெரிய முட்டை!' என்று நாய் ஆசைப்பட்டது. அப்போது கோழி திடீரென்று 'கொக்கரக்கோ!' என்று சத்தமாக கூவியது.
தன் திருட்டு பிடிபட்டுவிட்டது என்று பயந்த நாய், அந்தப் பெரிய முட்டையைத் தப்பிக் கொள்ளும் அவசரத்தில் அப்படியே விழுங்கியது. ஆனால் அது முட்டை அல்ல, கடினமான நத்தை ஓடு! அந்த ஓடு நாயின் தொண்டையில் சிக்கிக்கொண்டது. நாய் வலியால் துடித்தது. பேராசையாலும், அவசரத்தாலும் நாய் தனக்குத்தானே ஆபத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டது. திருடப் பார்த்த நாய்க்கு அதன் செயலே தண்டனையானது.
பாடம்
அவசரப்பட்டுச் செயல்படுவது ஆபத்தில் முடியும்; பேராசை பெரு நஷ்டம்.
