ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் ஆட்டு மந்தைகள் மேயும். அந்த ஆட்டு மந்தையைத் தற்காத்துக் கொள்ள 'வீரன்' மற்றும் 'சக்தி' என்ற இரண்டு வலிமையான காவல் நாய்கள் எப்போதும் உடன் இருக்கும். காட்டின் ஓரத்திலிருந்தே ஆடுகளைத் தாக்கத் துடிக்கும் ஒரு நரித் ટોळीக்கு, அந்த நாய்கள் ஒரு பெரிய தடையாக இருந்தன.
ஒரு நாள், ஒரு தந்திரமான நரி ஆட்டு மந்தையின் அருகே வந்து மெதுவான குரலில் பேசியது. "ஏன் எப்போதும் இந்த நாய்களோடு மட்டும் இருக்கிறீர்கள்? நாங்கள் உங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய மாட்டோம். எங்களுடன் சேர்ந்தால், காட்டில் உங்களுக்குத் தேவையான இனிப்பான பழங்களையும், பாதுகாப்பான இடங்களையும் நாங்கள் காட்டிக் கொடுப்போம்" என்று ஆசை வார்த்தைகளைக் கொட்டியது.
ஆடுகளுக்கு நாய்கள் மீது இருந்த சிறிய சந்தேகம் இப்போது பெரிதானது. "நாய்கள் எப்போதும் எங்களைக் கட்டளையிட்டுத்தான் நடத்துகின்றன, ஆனால் நரிகள் சுதந்திரமாகப் பேசுகின்றன" என்று ஒரு ஆடு கூறியது. அந்தத் தவறான பேச்சால் ஆடுகள் நாய்களோடு இருக்கும் உறவை மெல்ல மெல்லத் தளர்த்தின. நாய்கள் கவலையடைந்தாலும், ஆடுகள் அவற்றைக் கேட்கவில்லை.
அன்று இரவு, நாய்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஆடுகள் நரிகளின் வசீகரமான பேச்சில் மயங்கி காட்டின் ஆழமான பகுதிக்குச் சென்றன. ஆனால், நரிகள் அவற்றைக் காக்கவில்லை; மாறாக, இருட்டில் மறைந்திருந்து ஆடுகளைத் தாக்கத் தொடங்கின. நாய்கள் ஓடி வந்து காப்பாற்ற முயன்றாலும், ஆடுகள் ஏற்கனவே ஆபத்தில் சிக்கியிருந்தன.
மறுநாள் காலை, ஆடுகள் தங்கள் தவறை உணர்ந்தன. உண்மையான பாதுகாப்பு என்பது இனிமையான பேச்சில் இல்லை, ஆபத்தில் துணை நிற்கும் உண்மையான நட்பில்தான் இருக்கிறது என்பதை அவை புரிந்துகொண்டன.
பாடம்
ஆபத்தானவர்களின் இனிமையான பேச்சைக் கேட்டு, உண்மையான நண்பர்களைப் பிரிந்து விடாதீர்கள்.
