அழகான பச்சைப்பசேல் என்ற வயல்வெளிகளுக்கு நடுவே சோமு என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். சோமு மிகவும் கடின உழைப்பாளி. அவர் தனது நிலத்தில் பொன்னிறமான கம்பு பயிரிட்டிருந்தார். ஆனால், அருகில் இருந்த குளத்திலிருந்து வரும் பறவைகள் அடிக்கடி வந்து அவரது பயிர்களைக் குத்திச் சாப்பிட்டன. இதனால் சோமுவின் வருமானம் குறையத் தொடங்கியது.
ஒரு நாள் சோமு ஒரு திட்டம் தீட்டினார். வயலின் ஒரு பகுதியில் பெரிய வலை ஒன்றை விரித்து வைத்துவிட்டு, அங்கு சில தானியங்களை சிதறடித்தார். அடுத்த நாள் காலை பார்த்தபோது, அந்த வலையில் பல பறவைகள் சிக்கியிருந்தன. அவற்றில் ஒரு வெள்ளை நிறப் பறவை மட்டும் மிகவும் அமைதியாகத் தெரிந்தது.
சோமு வலையை நோக்கிச் சென்றபோது, அந்த வெள்ளைப் பறவை பயத்துடன் கேட்டது, "ஐயா, தயவுசெய்து என்னை விட்டுவிடுங்கள்! நான் மற்ற பறவைகளைப் போலப் பயிர்களைத் திருட வரவில்லை. நான் மிகவும் அமைதியானவன், நல்ல முறையில் வாழும் பறவை நான்."
சோமு அந்தப் பறவையைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்துவிட்டுச் சொன்னார், "நீ தனிப்பட்ட முறையில் நல்லவனாக இருக்கலாம். ஆனால், நீ இப்போது சிக்கியிருப்பது திருடர்களுடன் சேர்ந்து வந்ததால் தான். மற்ற பறவைகள் செய்யும் தவறுகளுக்கு நீயும் அவர்களோடு துணை நின்றதால், இந்தத் தண்டனையிலிருந்து உன்னால் தப்பிக்க முடியாது. நீ யாரோடு பழகுகிறாயோ, அதுவே உன்னைப் பற்றிய அடையாளமாகிவிடும்."
அந்தப் பறவை தனது தவறை உணர்ந்து வருந்தியது. மற்ற பறவைகளின் கூட்டத்தோடு சேர்ந்து வந்ததே தனக்குத் trouble என்று அதற்குப் புரிந்தது.
பாடம்
தவறான நண்பர்களுடன் இணைந்தால், நாம் நல்லவர்களாக இருந்தாலும் தண்டனைக்கு உள்ளாக நேரிடும்.
