முன்னொரு காலத்தில் சோழபுரகம் என்றொரு நாடு இருந்தது. அந்த நாட்டின் மன்னன் விக்கிரமன் மிகவும் கருணையுள்ளவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது. சிறு வயதில் பள்ளிக்கூடம் செல்ல மறுத்ததால், அவனுக்குப் படிப்பு மற்றும் அறிவு சார்ந்த விஷயங்களில் ஈடுபாடு இல்லை. இதனால், எளிய விஷயங்களைக் கூடப் புரிந்துகொள்ளாமல் தடுமாறுவான்.
மன்னனின் இந்த அறியாமையைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளப் பல கவிஞர்கள் வந்தனர். அவர்கள் மன்னனின் புகழை மிகைப்படுத்திப் பாடி, அவனது வாரிசுரிமை மற்றும் வீரத்தைப் பற்றிப் பொய்யான பாடல்களைப் பாடினார்கள். மன்னன் மகிழ்ச்சியடைந்து, ஒரு கவிஞன் கொண்டு வரும் கவிதைச் சுருளின் எடைக்குச் சமமான தங்கத்தை அவனுக்குப் பரிசாக வழங்கினான். இதனால் நாடு முழுவதும் கவிஞர்களின் கூட்டம் அதிகரித்தது, ஆனால் நாட்டின் கருவூலம் மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கியது.
மன்னனின் அமைச்சரான சோமநாதன், மன்னன் செய்யும் இந்தத் தவறைத் தடுக்க விரும்பினார். ஒரு நாள் அவர் மன்னனிடம் சென்று, "அரசே! உங்களைப் பற்றி ஒரு மிகச்சிறந்த காவியத்தை நான் எழுதி வைத்திருக்கிறேன். அதை இன்று உங்களுக்குச் சமர்ப்பிக்க விரும்புகிறேன்," என்றார்.
மன்னன் ஆவலுடன், "நிச்சயமாகக் கொண்டு வா! அதன் எடையில் தங்கம் உனக்குக் கிடைக்கும்," என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான்.
அமைச்சர் புன்னகையுடன், "அரசே, அந்தப் பாடலை நான் காகிதத்திலோ அல்லது ஓலைப்பொதியிலோ எழுதவில்லை. அது மிகவும் புனிதமானது என்பதால், அதை ஒரு மாபெரும் மலையளவு பாறையில் செதுக்கியுள்ளேன்," என்றார்.
மன்னன் ஆச்சரியத்துடன் அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான். அங்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான பாறை இருந்தது. அதில் மன்னனின் புகழைப் பாடும் வரிகள் மிக அழகாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தன. அமைச்சர் சொன்னார், "அரசே, இந்தத் தர்மமான பாறையின் எடைக்குச் சமமான தங்கத்தை இப்போது என்னால் பெற்றுக்கொள்ள முடியுமா?"
மன்னன் அந்தப் பாறையைப் பார்த்தான். அதன் எடையைக் கணக்கிடவே முடியாது. அந்தப் பாறையின் எடையில் தங்கம் கொடுக்க வேண்டுமென்றால், தனது நாட்டின் முழுச் செல்வத்தையும் கொடுத்தாலும் போதாது என்பதை அவன் உணர்ந்தான். தான் செய்த தவறு எவ்வளவு பெரியது என்பதையும், அறிவின்றித் தரும் தானம் எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதையும் அவன் அப்போதுதான் புரிந்துகொண்டான்.
மன்னன் தன் தவறை உணர்ந்து அமைச்சரிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். அன்றிலிருந்து விக்கிரமன் சிறந்த ஆசிரியர்களைத் தேடிப் பிடித்து, முறையான கல்வியைக் கற்கத் தொடங்கினான். காலப்போக்கில் அவன் ஒரு ஞானமுள்ள சிறந்த மன்னனாகத் திகழ்ந்தான்.
பாடம்
அறிவின்றிச் செய்யும் எந்தச் செயலும் அழிவைத் தரும்; எனவே கற்றல் மிக அவசியம்.
