பசுமையான நிழல்கள் நிறைந்த ஒரு அடர்ந்த காடு இருந்தது. அங்கு பகலில் வேட்டையாடும் விலங்குகளும், இரவில் சுறுசுறுப்பாக இயங்கும் விலங்குகளும் ஒருவருக்கொருவர் இடையூறு இல்லாமல் வாழ்ந்து வந்தன. அந்த காட்டில் ஒரு பெரிய ஆலமரம் இருந்தது. அதன் ஒரு கிளையில் ஒரு ஆந்தை தன் கூட்டில் அமைதியாக வாழ்ந்து வந்தது. ஆந்தை இரவில் தான் வேட்டையாடுவதால், பகல் முழுவதும் ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருக்கும்.
அதே மரத்தின் மற்றொரு கிளையில் 'சின்னு' என்ற ஒரு குறும்புக்கார குரங்கு குடிபெயர்ந்தது. சின்னுவிற்கு எப்போதும் சத்தம் போட்டு விளையாடுவது என்றால் கொள்ளை ஆசை. ஆந்தை அமைதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதெல்லாம், சின்னு மரத்தின் கிளைகளில் தாவி குதித்து, சத்தமாக கத்தி ஆந்தையின் தூக்கத்தைக் கெடுக்கும்.
ஒரு நாள் சின்னு, "ஏய் ஆந்தையே! நீ ஏன் எப்போதும் இப்படி சோம்பேறியாகப் பகல் முழுவதும் தூங்கிக்கொண்டே இருக்கிறாய்? எழுந்து என்னுடன் விளையாட வா!" என்று கிண்டல் செய்தது. ஆந்தை மெல்லக் கண்களைத் திறந்து, "சின்னு, நான் இரவில் தான் வேலை பார்க்கிறேன். பகலில் நான் ஓய்வெடுத்தால் தான் இரவில் சுறுசுறுப்பாக வேட்டையாட முடியும். தயவுசெய்து என்னைத் தொந்தரவு செய்யாதே," என்று பணிவாகக் கூறியது. ஆனால் சின்னு அதைக் கேட்கவில்லை.
ஆந்தைக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. சின்னுவிற்குத் தன் தவறை உணர வைக்க ஒரு பாடம் புகட்ட முடிவு செய்தது. அன்று இரவு, ஆந்தை குளத்தருகே இருந்த தவளைகளைச் சந்தித்து, "நண்பர்களே! இன்று காட்டின் அரசன் சிங்கராஜாவின் பிறந்தநாள் விழா! அனைவரும் இரவில் பாடி மகிழ வேண்டும். நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து பாடினால் காடு அதிரும்!" என்று உற்சாகமாகச் சொன்னது.
தவளைகள் பாடத் தொடங்கின: "கெக்கக் கெக்கக்!" சத்தம் கேட்டதும், மரத்தின் அடியில் இருந்த விட்டில் பூச்சிகள் தாளம் போடத் தொடங்கின: "கிரீச் கிரீச்!" இதைக் கேட்ட மின்மினிப் பூச்சிகளும், "நாமும் இந்த விழாவில் கலந்து கொள்ள வேண்டும்" என்று நினைத்து, மரத்தைச் சுற்றிப் பறந்து மின்னத் தொடங்கின. காடே ஒரு பெரிய இசைத் திருவிழாவாக மாறியது.
இந்தச் சத்தமும் வெளிச்சமும் மரத்தின் மேலே இருந்த சின்னுவின் காதுகளில் விழுந்தது. சின்னுவிற்குத் தூக்கமே வரவில்லை. விடியும் வரை அந்த இசைச் சத்தமும், மின்மினிப் பூச்சிகளின் வெளிச்சமும் சின்னுவைத் தூங்க விடாமல் வதைத்தன. மறுநாள் காலை, சின்னுவின் கண்கள் சிவந்து, மிகுந்த சோர்வுடன் காணப்பட்டது.
ஆந்தை மெதுவாக வந்து, "என்ன சின்னு? இன்று தூக்கம் வரவில்லையா? மற்றவர்கள் ஓய்வெடுக்கும் போது அவர்களைத் தொந்தரவு செய்தால் என்னவாகும் என்று இப்போது புரிகிறதா?" என்று கேட்டது. சின்னு தன் தவறை உணர்ந்து, "என்னை மன்னித்துவிடு ஆந்தையே! மற்றவர்களின் அமைதி எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இன்று நான் கற்றுக்கொண்டேன்," என்று வருத்தத்துடன் கூறியது.
பாடம்
மற்றவர்களின் ஓய்வு நேரத்தை மதிக்க வேண்டும்; நாம் செய்யும் இடையூறு நமக்கே திரும்பும்.
