ஒரு காலத்தில் ஒரு பெரிய கட்டுமானப் பணி நடந்து கொண்டிருந்த கிராமத்தில், பல தொழிலாளர்கள் கடும் வெயிலில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அங்கே ஒரு பெரிய பாறையை நகர்த்த வேண்டிய வேலை இருந்தது. அந்தப் பாறை மிகவும் கனமாக இருந்ததால், பல தொழிலாளர்கள் சேர்ந்து தள்ளியும், தள்ளியும் அதை நகர்த்த முடியாமல் தவித்தனர். அவர்களின் முகம் வியர்வையாலும் களைப்பாலும் சிவந்து போயிருந்தது.
அப்போது அந்தப் பணிக்குக் கண்காணிப்பவராக இருந்த ஒரு மனிதர், தொழிலாளர்களைக் கவனித்து உதவி செய்வதற்குப் பதிலாக, அவர்களைக் கண்டபடி திட்டத் தொடங்கினார். "ஏன் இவ்வளவு மெதுவாக வேலை செய்கிறீர்கள்? சோம்பேறித்தனமாக இருக்கிறீர்களே!" என்று சத்தமாகக் கத்தினார். தொழிலாளர்கள் மிகவும் வருத்தமடைந்தனர். அந்தப் பாறையைத் தள்ள ஒரு சிறிய பலம் மட்டும் கூடுதலாக இருந்திருந்தால், அவர்களால் எளிதாக அதை நகர்த்த முடியும் என்பது அந்த அதிகாரிக்கிற்குத் தெரியவில்லை.
அப்போது, அங்கிருந்த ஒரு பாதையிலிருந்து ஒரு வீரர் தனது குதிரையுடன் மெதுவாகச் சென்றார். அந்தத் தொழிலாளர்களின் கஷ்டத்தைக் கண்ட அவர், குதிரையிலிருந்து இறங்கி வந்தார். அந்த அதிகாரியிடம், "ஐயா, இவர்கள் கடினமாக உழைக்கிறார்கள். சத்தமிட்டுத் திட்டுவதை விட, ஒரு சிறு உதவியைச் செய்தால் இந்த வேலையை எளிதாக முடித்துவிடலாம்" என்று அமைதியாகச் சொன்னார்.
அதிகாரி கோபத்துடன், "நீ யார் எனக்கு அறிவுரை சொல்ல? நான் ஒரு உயர்ந்த நிலையில் உள்ளவன், உன்னைப் போல வேலை செய்பவன் அல்ல!" என்று கத்தினார்.
அந்த வீரர் எதுவும் பேசாமல், தொழிலாளர்களிடம் சென்று, "நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து இந்த ஒரு பக்கத்தைத் தள்ளுங்கள், நான் இந்தப் பக்கம் உதவுகிறேன்" என்றார். அவர் தனது முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி அந்தப் பாறையை நகர்த்த உதவினார். சில நிமிடங்களில் பாறை நகர்ந்தது. தொழிலாளர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
வேலை முடிந்ததும், அந்த வீரர் அதிகாரியைப் பார்த்து, "உதவி தேவைப்படும்போது எங்களை அழைத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறிவிட்டுச் செல்ல முயன்றார். அப்போதுதான் அந்த அதிகாரி அவர் யார் என்று கேட்டார். "நீங்கள் ஒரு சாதாரண மனிதர் அல்லவா?" என்று கேட்டதற்கு, அந்த வீரர் புன்னகையுடன், "நான் இந்த நாட்டின் தளபதி ஆதித்யன்" என்று பதிலளித்தார்.
தன்னுடைய தவறை உணர்ந்த அதிகாரி, உடனே தலைகுனிந்து மன்னிப்பு கேட்டார். ஒரு தலைவன் என்பவன் மற்றவர்களைத் திட்டுபவன் அல்ல, அவர்களுக்குத் துணையாக நிற்பவன் என்பதை அவர் அன்று புரிந்து கொண்டார்.
