ஒரு அடர்ந்த காட்டில் கம்பீரமான சிங்கம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அதே காட்டில் ஒரு புத்திசாலி நரியும், ஒரு அப்பாவி கழுதையும் நண்பர்களாக இருந்தன. ஒரு நாள், உணவைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பது கடினமாக இருந்ததால், மூன்றும் சேர்ந்து வேட்டையாட முடிவு செய்தன. நரி காட்டின் பாதைகளைத் தேடிக் காட்டும், கழுதை தரையில் உள்ள தடயங்களைக் கொண்டு உணவைக் கண்டுபிடிக்கும், சிங்கம் அதை வேட்டையாடிப் பிடிக்கும் என்று ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டன.
சிறிது நேரத்திலேயே, கழுதை புதர்களுக்கு இடையே ஒரு பெரிய மானின் கால்தடத்தைக் கண்டறிந்தது. உடனே நரி, மான் ஓடிவிடாமல் இருக்க அதன் பாதையை மறித்து வழிவழியாகத் தடுத்தது. அந்த நேரத்தில் சிங்கம் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து சென்று மானைப் பிடித்தது. வேட்டை வெற்றி பெற்றது.
சிங்கம் மகிழ்ச்சியுடன், "நரியாரே, கழுதையாரே, நாம் செய்த வேலையைப் பகிர்ந்து கொள்வோம். சமமாகப் பிரித்து விடுங்கள்" என்று கூறியது. கழுதை மிகவும் நேர்மையானது. அது மானின் இறைச்சியை மூன்று சமமான பகுதிகளாகப் பிரித்தது. இதைப் பார்த்த சிங்கம் ஆத்திரமடைந்தது. "நான் இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வேட்டையாடினேன், நீ ஏன் எனக்குக் குறைவாகக் கொடுக்கிறாய்?" என்று கத்திக்கொண்டே, கோபத்தில் கழுதையைத் தாக்கித் துன்புறுத்தியது. கழுதை அங்கிருந்து பயந்து ஓடியது.
அடுத்து, சிங்கம் நரியிடம் சென்றது. "நரியாரே, நீயே பிரித்துக்கொள். ஆனால் நீ சமமாகப் பிரிக்க வேண்டும்" என்று கட்டளையிட்டது. நரி அமைதியாகச் சம்மதித்தது. நரி இறைச்சியின் ஒரு பெரிய பகுதியை சிங்கத்திற்குத் தந்துவிட்டு, தனக்காக ஒரு சிறிய துண்டையும், கழுதைக்காக ஒரு சிறிய துண்டையும் எடுத்துக்கொண்டது. சிங்கம் அதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டது. "நரியாரே, நீ எவ்வளவு பெரிய மனசுக்காரன்! எனக்கு இவ்வளவு அதிகமாகக் கொடுத்தாயே!" என்று புகழ்ந்தது.
அப்போது நரி, பயந்து ஓடிக்கொண்டிருந்த கழுதையைச் சுட்டிக்காட்டி, "அရှင်, சமமாகப் பிரிப்பதன் விளைவு என்ன என்பதை அந்த கழுதை இப்போது புரிந்துகொள்ளும்" என்று நிதானமாகக் கூறியது. சிங்கம் தன் தவறை உணர்ந்து அமைதியானது.
