ஒரு காலத்தில், உலகமே வியக்கும் வகையில் மிகச்சிறந்த மிதிவண்டிகளைத் தயாரிக்கும் ஒரு பெரிய தொழிற்சாலை இருந்தது. அந்தத் தொழிற்சாலையின் உரிமையாளர் திரு. மாறன், மிகவும் அன்பானவர் மற்றும் எளிமையானவர். அவர் தயாரிக்கும் மிதிவண்டிகள் அதன் வலிமைக்கும் வேகத்திற்கும் பெயர் பெற்றவை.
ஒருமுறை, மாறன் ஒரு வெளிநாட்டுப் பயணத்திற்குச் சென்றார். அந்தப் பயணத்தின் போது, அவர் தனது சொந்தத் தயாரிப்பு மிதிவண்டியில் செல்லாமல், அந்த ஊரில் மிகவும் விலையுயர்ந்த மற்றும் ஆடம்பரமான ஒரு மிதிவண்டியைப் பயன்படுத்திச் சென்றார். இதைக் கண்ட மக்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர். "இவ்வளவு பெரிய நிறுவனத்தின் உரிமையாளரே, ஏன் தனது சொந்த மிதிவண்டியில் செல்லவில்லை?" என்று பேசிக்கொண்டனர்.
அன்று இரவு ஒரு பெரிய விருந்து நடைபெற்றது. அங்குிருந்த ஒரு முக்கிய விருந்தினர் மாறனிடம் கேட்டார், "திரு. மாறன், உங்கள் மிதிவண்டிகள் உலகிலேயே சிறந்தவை என்று அனைவரும் கூறுகிறார்கள். அப்படியிருக்கையில், நீங்கள் ஏன் இந்த ஆடம்பர மிதிவண்டியில் பயணம் செய்கிறீர்கள்?"
மாறன் புன்னகையுடன் பதிலளித்தார். "நண்பரே, நான் எனது சொந்த மிதிவண்டியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று எனது மேலாளரிடம் பலமுறை கேட்டுள்ளேன். ஆனால், எனது மேலாளர் மிகவும் நேர்மையானவர் மற்றும் கடமை உணர்வு மிக்கவர். அவர் ஒரு கொள்கையை வைத்துள்ளார்: 'வாடிக்கையாளர்களின் தேவையே முதன்மையானது'.
எங்களிடம் ஒரு புதிய மிதிவண்டி தயாரானால், அதை முதலில் வாடிக்கையாளர்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கம். நான் எவ்வளவுதான் உரிமையாளராக இருந்தாலும், வாடிக்கையாளர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் உறுதியாக இருக்கிறார். அதனால், எனது சொந்தத் தேவைக்காக ஒரு மிதிவண்டி தயாராகக் காத்திருக்கிறது. அதுவரை நான் இந்த மிதிவண்டியைப் பயன்படுத்துகிறேன்."
மாறனின் இந்த நேர்மையையும், தனது ஊழியரின் கடமை உணர்வையும் கேட்ட அனைவரும் வியந்து போனார்கள். ஒரு சிறந்த தலைவன் எப்படித் தனது ஊழியரின் நேர்மையைக் கொண்டாடுவார்களோ, அப்படியே மாறனும் செய்தார்.
பாடம்
கடமை உணர்வும் நேர்மையுமே ஒரு நிறுவனத்தின் உண்மையான சொத்து.
