ஒரு மாலை நேரத்தில், மூன்று நண்பர்களான விமல், ராகுல் மற்றும் அர்ஜுன் ஒரு நீண்ட பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். விமல் தான் காரை ஓட்டத் தீர்மானித்தான். நீண்ட தூரம் பயணித்ததால் விமலின் கண்கள் சோர்வடைந்தன. இதைக் கவனித்த ராகுல், "விமல், நீ ரொம்ப நேரமா ஓட்டுற, கொஞ்சம் ஓய்வெடு. காரை நான் ஓட்டிக்கிறேன்," என்று அன்புடன் கூறினான்.
ஆனால், விமல் விடாமுயற்சியுடன், "பரவாயில்லை ராகுல், நான் இன்னும் ஓட்ட முடியும். நாம் எல்லோரையும் பாதுகாப்பாகச் சேர்த்துவிட வேண்டும்," என்று கூறி காரைத் தொடர்ந்து ஓட்டினான்.
அவர்கள் ஒரு கிராமப்புறச் சாலையைத் தாண்டும்போது, திடீரென்று ஒரு மாடு சாலையின் நடுவில் குறுக்கே வந்தது. விமல் காரை நிறுத்த முயன்றான், ஆனால் கார் மாட்டின் மீது லேசாக உரசியது. மாடு பயந்து ஓடியது, ஆனால் அதன் காலில் சிறிய காயம் ஏற்பட்டது.
விமல் காரை நிறுத்திவிட்டு பதற்றத்துடன் கீழே இறங்கினான். "ஐயோ! நாம் ஒரு தவறு செய்துவிட்டோமே!" என்று வருந்தினான். அர்ஜுன் மற்றும் ராகுலும் இறங்கி மாட்டைப் பார்த்தார்கள். மாடு வலியால் மெதுவாக நின்றிருந்தது.
அர்ஜுன் சொன்னான், "நாம் இங்கேயே நின்றுவிட்டு, அதன் உரிமையாளரைத் தேட வேண்டும். இல்லையென்றால் இது முறையல்ல."
இருள் சூழ்ந்த அந்தச் சாலையில் அவர்கள் காத்திருந்தார்கள். சிறிது நேரத்தில், ஒரு விவசாயி தனது மாட்டைத் தேடி அங்கே வந்தார். விமல் அவரிடம் நடந்ததை மிகவும் பணிவாக விளக்கினான். அந்த விவசாயி ஒரு ஏழை மனிதர்.
விமல் கேட்டான், "ஐயா, தெரியாமல் உங்கள் மாடு காயமடைந்துவிட்டது. தயவுசெய்து எங்களை மன்னியுங்கள். இதற்கான மருத்துவச் செலவை நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்."
விவசாயி புன்னகையுடன், "பரவாயில்லை ஐயா, அது விபத்துதான். மாடு இப்போது நலமாக இருக்கும்," என்று கூறிவிட்டுச் சென்றார். ஆனால் விமல் தனது மனசாட்சியின்படி, அந்த விவசாயியின் பெயர் மற்றும் முகவரியைக் குறித்துக் கொண்டான்.
அவர்கள் தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். அடுத்த நாள் காலை விமல் முதன்மையாகச் செய்தது, அந்த விவசாயிக்கு ஒரு கடிதமும், மாட்டின் மருத்துவச் செலவிற்கான பணத்தையும் அனுப்பி வைத்தது. ஒரு சிறிய தவறுக்காகப் பொறுப்பேற்று, அதைச் சரிசெய்யத் துடித்தது விமலின் உயர்ந்த குணத்தைக் காட்டியது.
பாடம்
தவறு நேர்ந்தால் அதை மறைக்காமல், பொறுப்பேற்றுச் சரிசெய்வதே உண்மையான மனிதநேயம்.
