ஒரு அழகான மலைநாட்டைத் தர்மன் என்ற அரசர் ஆண்டு வந்தார். அவருக்குத் திருமகள் நிலா என்ற இளவரசி இருந்தாள். நிலா மிகவும் அழகாக இருந்தாலும், மற்றவர்கள் தன்னை விடத் தாழ்ந்தவர்கள் என்று நினைக்கும் கர்வம் அவளிடம் இருந்தது. அரண்மனை ஊழியர்களிடமோ அல்லது விலங்குகளிடமோ அவள் அன்பாகப் பேசுவதே இல்லை.
அரசர் நிலாவிற்குப் புரிய வைக்க முயன்றார். "நிலா, ஒருவரின் உருவத்தைப் பார்த்து அவர்களை எடைபோடக்கூடாது. அன்புதான் உண்மையான அழகு" என்று அடிக்கடி கூறுவார். ஒரு நாள், அரசர் நிலாவிற்கு ஒரு விலையுயர்ந்த நீல நிறக் கல்லை விளையாடக் கொடுத்தார். நிலா அதைத் தோட்டத்திலிருந்த ஒரு பெரிய குளத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, எதிர்பாராதவிதமாகத் தவறித் தண்ணீருக்குள் விழுந்துவிட்டது.
தங்கமான அந்த நீலக் கல்லைத் தொலைத்த நிலா கதறி அழுதாள். அப்போது, குளத்தின் ஓரம் இருந்த ஒரு சிறிய பச்சைத் தவளை மெல்லத் தவழ்ந்து வந்தது. "இளவரசியே, ஏன் இவ்வளவு கவலையோடு இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டது அந்தத் தவளை.
நிலா நடந்ததைக் கூறி, அந்தக்கல்லைத் திரும்பக் கொடுக்குமாறு கேட்டாள். அதற்கு அந்தத் தவளை, "நான் அந்தக் கல்லை எடுத்துத் தருகிறேன். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக நீ ஒரு வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டும். மூன்று நாட்களுக்குத் தொடர்ந்து நீ என்னுடன் அரண்மனையில் தங்கி, என் உணவை உன்னுடைய தட்டில் வைத்து எனக்குப் பரிமாற வேண்டும்" என்றது.
தங்கக் கல்லைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்ற அவசரத்தில், நிலா அந்தத் தவளையைத் தன்னுடனே அழைத்துச் செல்லச் சம்மதித்தாள். தவளை தண்ணீருக்குள் மூழ்கி, ஆழமான இடத்திலிருந்து அந்த நீலக் கல்லைத் தேடி எடுத்து வந்து நிலாவிற்குத் தந்தது. கல் கிடைத்ததும், நிலா அந்தத் தவளையைத் திரும்பிப் பார்க்காமல் அரண்மனை நோக்கி ஓடினாள்.
அடுத்த நாள் காலை, அரசர் உணவு அருந்திக் கொண்டிருந்தபோது, அந்தத் தவளை அங்கு வந்து அழுதது. தான் ஏமாற்றப்பட்டதை அரசரிடம் கூறியது. அரசர் நிலாவைப் பார்த்து, "நிலா, நாம் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற வேண்டும். அதுதான் ஒரு சிறந்த அரச குடும்பத்தின் அடையாளம். அந்தத் தவளைக்கு நீ கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்று" என்றார்.
மனம் வருந்திய நிலா, தவளைக்குத் தனது தட்டில் உணவை வைத்தாள். அடுத்த இரண்டு நாட்களும் அதேபோல் நடந்தது. மூன்றாவது நாள் இரவு, தவளை நிலாவின் படுக்கைக்கு அருகிலேயே உறங்கியது. மூன்றாம் நாள் காலை ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது! அந்தத் தவளை மறைந்து, ஒரு கம்பீரமான இளவரசன் அங்கு நின்றிருந்தான்.
"நிலா, நான் ஒரு சாபத்தினால் தவளையாக இருந்தேன். நீ என்னைத் ஏமாற்ற நினைத்தாலும், உன் தந்தை சொன்னதைக் கேட்டு நீ கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றினாய். அந்த நேர்மைதான் உன்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது" என்றான் அந்த இளவரசன். நிலா தனது தவறை உணர்ந்து மன்னிப்புக் கேட்டாள். இருவரும் அன்புடன் இணைந்தனர்.
பாடம்
கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றுவதும், மற்றவர்களை மதிப்பதும் ஒருவனை உயர்ந்த இடத்திற்குக் கொண்டு செல்லும்.
