நீல மலைகளுக்கு நடுவே ஒரு அழகான பசுமையான காடு இருந்தது. அந்தக் காட்டில் உள்ள விலங்குகள் அனைத்தும் ஒரு பெரிய நீரோடையை மட்டுமே நம்பி வாழ்ந்து வந்தன. அந்த நீரோடை மிகவும் சுத்தமானது மற்றும் இனிமையானது. அந்த காட்டில் 'வெள்ளையன்' என்ற பெயருடைய ஒரு அழகான வெள்ளை நிறக் குதிரை வாழ்ந்து வந்தது. அது மிகவும் அன்பானது மற்றும் மற்ற விலங்குகளுக்கு உதவும் குணம் கொண்டது.
ஒரு நாள், காட்டில் ஒரு பெரிய ஆபத்து ஏற்பட்டது. 'கம்பன்' என்ற ஒரு வலிமையான காட்டுப்பன்றி காட்டில் நுழைந்தது. அது மிகவும் முரட்டுத்தனமானது மற்றும் பேராசை கொண்டது. கம்பன் அந்த நீரோடையின் அருகே சென்று, "இனி இந்தத் தண்ணீர் எனக்கு மட்டுமே சொந்தம்! எவனும் இங்கே வரக்கூடாது!" என்று கர்ஜித்தது. அது ஒரு பெரிய மரக்கிளையைத் தேடி வந்து, நீரோடையின் பாதையை மறித்து அமர்ந்து கொண்டது. காட்டில் இருந்த மற்ற விலங்குகள் பயந்து போய் தப்பின.
சில வாரங்கள் கழிந்தன. வெயில் அதிகமாக இருந்ததால் காட்டில் இருந்த மற்ற நீர்நிலைகள் அனைத்தும் வற்றிவிட்டன. விலங்குகள் தாகத்தால் தவித்தன. ஆனால் கம்பன் அந்த நீரோடையைத் தடுத்து நிறுத்தியதால், மற்ற விலங்குகளால் தண்ணீர் குடிக்க முடியவில்லை. ஒரு நாள், விலங்குகள் அனைத்தும் சேர்ந்து கம்பனைச் சமாளிக்க முடிவு செய்தன. ஆனால் கம்பன் மிகவும் வலிமையாக இருந்ததால், விலங்குகள் பயந்து பின்வாங்கின.
வெள்ளையன் இதைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டது. "நாம் பயந்து ஓடினால் இந்தப் பிரச்சனை தீராது," என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டது. ஒரு இரவு நேரத்தில், கம்பன் ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, வெள்ளையன் ஒரு திட்டம் தீட்டியது. அது ஒரு நீண்ட கொடிப் பயிரை எடுத்துக்கொண்டு, நீரோடையின் பாதையை மறித்திருந்த மரக்கிளையை மெதுவாகத் தள்ள முயன்றது.
திடீரென்று கம்பன் விழித்துக்கொண்டது! அது கோபத்துடன் வெள்ளையனைத் தாக்க வந்தது. வெள்ளையன் தப்பித்து ஓடியபோது, கம்பன் அதன் மேல் ஒரு பெரிய குப்பையைத் தூக்கிப் போட்டது. அந்தச் சண்டையில், வெள்ளையனின் உடலில் இருந்த வெள்ளை நிறம் சில கரிய மணல் மற்றும் களிமண் படிந்ததால், அதன் உடலில் கருப்பு நிறக் கோடுகள் போலத் தெரிந்தன. மற்ற விலங்குகள் தைரியமாக வந்து கம்பனைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். கம்பன் பயந்து ஓடிவிட்டது.
வெள்ளையன் தன் உடலில் இருந்த அந்தத் தழும்புகளைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டது. "நான் இப்போது அழகை இழந்துவிட்டேனே," என்று அழுதது. அப்போது காட்டில் இருந்த பெரிய யானை சொன்னது, "இல்லை வெள்ளையனே! நீ மற்ற விலங்குகளைக் காப்பாற்றியதால் நீ ஒரு மாபெரும் வீரன். இந்தத் தழும்புகள் உனது வீரத்தின் அடையாளங்கள்!"
அன்று முதல், அந்தத் தழும்புகள் மெல்ல மெல்ல மாறின. அது ஒரு அழகான கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறக் கோடுகளாக மாறியது. அது மற்ற குதிரைகளை விட மிகவும் தனித்துவமாகவும் அழகாகவும் தெரிந்தது. அந்தத் தழும்புகள் தான் அதன் அடையாளமாக மாறியது.
பாடம்
மற்றவர்களுக்கு உதவும்போது ஏற்படும் கஷ்டங்கள், நம்மை இன்னும் வலிமையாகவும் தனித்துவமாகவும் மாற்றும்.
