கவின் ஒரு துணிச்சலான மலையேற்ற வீரர். ஒருமுறை அவர் ஒரு மிக உயரமான பனிமலையைத்登 ஏறிக்கொண்டிருந்தார். அந்த மலை மிகவும் ஆபத்தானது, எப்போதும் பனிப்பொழிவு அதிகமாக இருக்கும்.
திடீரென்று ஒரு பெரிய பனிச்சரிவு ஏற்பட்டது. கவின் நிலைதடுமாறி கீழே விழத் தொடங்கினார். அவர் பயத்தில் கத்தினாலும், ஒரு கயிறு அவர் இடுப்பில் இருந்த பாதுகாப்புக் கருவியுடன் ஒரு பாறையில் சிக்கிக்கொண்டது. அவர் காற்றில் தொங்கிக்கொண்டார். ஆனால், அந்தப் பனிமூட்டத்தால் அவர் எவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிறார் என்பது அவருக்குத் தெரியவில்லை. கீழே விழுந்தால் மரணம் நிச்சயம் என்று அவர் நினைத்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்தார்.
அவர் பயத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டு, "கடவுளே! என்னை எப்படியாவது காப்பாற்றுங்கள்!" என்று கதறினார். அப்போது அவர் மனதில் ஒரு அமைதியான குரல் கேட்டது. "பயப்படாதே கவின், நான் உன்னைக் காக்கிறேன். உன்னைக் காப்பாற்ற ஒரு வழி இருக்கிறது. நீ இப்போது தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பழைய கயிறை நீயே அறுத்துவிடு. அது உனக்கு ஆபத்தானது, கீழே இறங்க அதுதான் வழி."
கவின் அதிர்ச்சியடைந்தார். "கயிறை அறுத்துவிட்டால் நான் அப்படியே விழுந்துவிடுவேனே!" என்று பயந்து, அந்தப் பயத்திலேயே அப்படியே தொங்கிக்கொண்டிருந்தார். கடவுள் சொல்வதை விடத் தன் கண்களுக்குத் தெரிந்த ஆபத்தே பெரியது என்று அவர் நினைத்தார்.
மறுநாள் காலை, மீட்புக் குழுவினர் அந்தப் பகுதியைத் தேடி வந்தனர். அவர்கள் கவினைத் தேடியபோது, அவர் ஒரு சிறிய புதருக்கு மிக அருகில், தரையிலிருந்து வெறும் இரண்டு அடி உயரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதை ஆச்சரியத்துடன் கண்டார்கள். அவர் அந்தப் பெரிய பள்ளத்தில் விழவில்லை, ஒரு சிறிய மேட்டில் தான் இருந்திருக்கிறார்.
அவர் அந்தப் பயத்தில் கயிறை அறுக்காமல் இருந்ததால் உயிர் பிழைத்தார், ஆனால் அவர் செய்த அந்தத் தயக்கம் ஒரு பெரிய பாடம் கற்பித்தது. சரியான நேரத்தில் சரியான முடிவை எடுக்கத் துணிச்சல் வேண்டும், அதுவே உண்மையான நம்பிக்கை.
பாடம்
நம்பிக்கை என்பது வெறும் வேண்டுதல் மட்டுமல்ல, சரியான நேரத்தில் சரியான முடிவை எடுக்கும் துணிச்சலாகும்.
