ஒரு அழகான கிராமத்தில் மல்லிகா என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மிகவும் அன்பானவள் மற்றும் நேர்மையானவள். அவளது கணவன் ரவி, ஒரு வணிகர். ஒருமுறை ரவி தனது வியாபாரத்திற்காகப் வெகுதூரம் பயணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. செல்லும் போது, ரவி மல்லிகாவைப் பார்த்து, 'மல்லிகா, நான் இல்லாத போது இந்த ஊரில் பல புதிய மனிதர்கள் வருவார்கள். நீ மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்' என்று அன்புடன் கூறினான்.
சில மாதங்கள் கழித்து, ஒரு பெரிய வணிகக் குழு அந்த ஊருக்கு வந்தது. அவர்களுள் ஒரு செல்வந்தர் மல்லிகாவின் நற்பண்புகளையும் அழகையும் கண்டு, அவளைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்லத் திட்டமிட்டார். அவர் மல்லிகாவிற்குப் பல விலையுயர்ந்த நகைகளையும், ஆடைகளையும் பரிசாக வழங்கினார். மல்லிகாவிற்கு அந்தப் பொருட்கள் மீது ஆசை வரவில்லை. மாறாக, அவள் தனது கணவன் மீது வைத்திருந்த அன்பும், தனது குடும்பத்தின் மீதான மரியாதையும் அவளைத் தடுத்தன.
அந்தச் செல்வந்தர் மல்லிகாவைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடிவிடலாம் என்று பல பாதுகாப்பு வளையங்களை அமைத்திருந்தாலும், மல்லிகாவின் மன உறுதி எந்தத் தடையையும் விட வலிமையானது. அவள் தனது ஒழுக்கத்தாலும், நேர்மையாலும் எதற்கும் அடிபணியவில்லை. இறுதியில், ரவி ஊருக்குத் திரும்பியபோது, மல்லிகா தனது பண்பு மாறாமல் காத்திருந்ததைக் கண்டு பெருமிதம் கொண்டார். மல்லிகாவின் உண்மையான பாதுகாப்பு அவளது விலையுயர்ந்த நகைகளோ அல்லது வீட்டின் கதவுகளோ அல்ல; அவளது தூய்மையான குணமே அவளுக்குப் பாதுகாப்பானது.
