ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவனும், அவனது நண்பன் மணி என்பவனும் இருந்தனர். கதிர் மிகவும் நேர்மையானவன், ஆனால் மணி எப்போதும் மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யத் துணிந்தவன். ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவிற்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தபோது, மணியின் மனதில் ஒரு தீய எண்ணம் தோன்றியது. கதிரின் பையில் இருந்த அழகான மரத்தாலான விளையாட்டுப் பொம்மையை, மணி யாருக்கும் தெரியாமல் திருடிவிடலாம் என்று நினைத்தான். திருடிய பிறகு, மணி மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான். ஆனால், அடுத்த சில நாட்களிலேயே மணியின் வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகள் தொடங்கின. அவன் எங்கு சென்றாலும், ஒருவித பயமும் கவலையும் அவனைத் துரத்தியது. அவன் செய்த தவறு அவனது மனசாட்சியைத் துரத்தியது. ஒருமுறை அவன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவன் நிழலைப் போலவே ஒரு பயம் அவனைச் சூழ்ந்தது. அவன் திருடிய பொம்மை காணாமல் போனது அவனுக்குத் தெரியவில்லை என்றாலும், அந்தத் தவறு அவனது நிம்மதியைக் குலைத்தது. இறுதியில், தன் தவறை உணர்ந்த மணி, கதிரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு அந்தப் பொம்மையை ஒப்படைத்தான். அவன் உண்மையைச் சொன்ன பிறகுதான் அவனது மனதிற்குள் இருந்த அந்தப் பயம் நீங்கியது.
மணி தன் தவறைச் செய்தபோது, அது அவனது நிழலைப் போல அவனுடனேயே இருந்தது. அவன் செய்த தீய செயல் அவனது மகிழ்ச்சியைத் தடுத்தது.
