சோழபுரத்தை என்றொரு அழகான நாடு இருந்தது. அங்கு இளவரசன் மாறன் ஆட்சி செய்து வந்தான். மாறன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனது அமைச்சர்கள் சிலரோ மிகவும் தந்திரமானவர்கள். ஒருமுறை, நாட்டின் உணவுப் பொருட்களைப் பிரித்து வழங்கும் பொறுப்பைத் தன் நெருங்கிய நண்பன் கதிர் என்பவனிடம் மாறன் கொடுத்தான்.
கதிர் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் அவனுக்குச் சிறு பேராசை இருந்தது. அவன் மக்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய தானியங்களில் ஒரு பகுதியைத் தனக்காகவும், தன் நண்பர்களுக்காகவும் மறைத்து வைத்துக்கொண்டான். இதைக் கண்ட மற்ற ஊழியர்கள், 'அமைச்சர் கதிர் செய்யும் தவறை மன்னன் பார்க்கவில்லையே, அப்படியென்றால் நாமும் தப்பு செய்தாலே போதுமே' என்று நினைக்கத் தொடங்கினர். மெல்ல மெல்ல ஊரிலேயே முறைகேடுகள் பெருகின.
இதை உணர்ந்த மாறன், ஒரு தந்திரம் செய்தான். ஒரு நாள், தானியக் கிடங்கிற்குச் சென்று, கதிர் வேலை செய்யும் முறையைத் தானே நேரில் பார்த்தான். அப்போது கதிர் ஒரு மூட்டையைத் திருட முயல்வதைக் கண்டான். மாறன் கோபப்படவில்லை, மாறாக அவனிடம் அமைதியாகப் பேசினான். 'கதிர், நீ செய்யும் இந்தச் சிறு தவறு, ஊர் மக்கள் அனைவரும் தவறான பாதையில் செல்லக் காரணமாகிவிடும். நீ நேர்மையாக இருந்தால் மட்டுமே இந்த நாடு நேர்மையாக இருக்கும்' என்றான்.
மாறன் செய்த அந்தத் திருத்தம், கதிரின் மனதை மாற்றியது. கதிர் தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டான். மாறன் அவனுக்குப் பாடம் புகட்டியதோடு, மற்ற ஊழியர்களையும் அடிக்கடி நேரில் சந்தித்து அவர்களின் செயல்பாடுகளைக் கவனித்து வந்தான். இதனால் ஊரில் மீண்டும் அமைதியும், நேர்மையும் நிலைநாட்டப்பட்டது.
