அழகிய பசுமையான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்குப் பல நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் ரவி என்பவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனிடம் ஒரு குறை இருந்தது; கஷ்ட காலங்களில் மற்றவர்களுக்குத் துணை நிற்க மாட்டான்.
ஒரு நாள், கவின் தனது புதிய மிதிவண்டியைச் சரி செய்ய ஒரு சிறிய கருவி தேவைப்பட்டது. அவன் ரவியிடம் சென்று, "ரவி, என் மிதிவண்டியைச் சரி செய்ய எனக்கு ஒரு சிறிய சுத்தியல் வேண்டும், நீயும் நானும் சேர்ந்து இதைச் செய்யலாம்" என்று கேட்டான். ரவி, "நிச்சயமாக கவின், நான் உனக்குத் துணை இருப்பேன்" என்று வாக்குறுதி அளித்தான்.
ஆனால், கவின் வேலையைத் தொடங்கியதும், ரவி விளையாடச் சென்றுவிட்டான். கவின் தனியாகக் கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்தான். அடுத்த வாரம், கவின் ஒரு பெரிய போட்டியில் பங்கேற்க வேண்டியிருந்தது. அவன் ரவியிடம் உதவி கேட்டான். ஆனால், ரவி தன் சொந்த வேலைகளைப் பார்த்துக்கொண்டு, கவின் கஷ்டப்படுவதைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். கவின் தனியாகவே போராடினான்.
அப்போதுதான் கவின் உணர்ந்தான், ரவி போன்ற நண்பர்களுடன் பழகியதால் தனக்குத் தேவையற்ற மனக்கஷ்டம் தான் மிஞ்சியது என்று. உதவி செய்யத் தெரியாத, சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றாத ஒருவருடன் நட்பு கொள்வதை விட, தனிமையாக இருப்பதே மேலானது என்று அவன் புரிந்துகொண்டான்.
