ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனது தந்தை ஒரு ஏழை விவசாயி. மாறனின் நண்பர்கள் அனைவரும் விலை உயர்ந்த பொம்மைகளையும், வண்ணமயமான ஆடைகளையும் வைத்திருந்தனர். மாறன் பழைய துணிகளையே அணிந்திருந்தான், அவனிடம் விளையாடப் பெரிய பொம்மைகளும் இல்லை. ஒருநாள் பள்ளியில் ஒரு பெரிய போட்டி நடந்தது. அதில் ஒரு அழகான மரப்பொம்மை பரிசாக அறிவிக்கப்பட்டது. மாறன் அந்தப் பொம்மையை மிகவும் ஆசைப்பட்டான். ஆனால், அவனிடம் அதை வாங்கப் பணம் இல்லை.
பள்ளியில் ஒரு மாணவன், 'நீ ஏழையாக இருக்கிறாய், உன்னால் எதையும் வாங்க முடியாது' என்று மாறனை கேலி செய்தான். மாறன் வருத்தமடைந்தான். ஆனால், அவன் தன் கவலையை வெளியில் காட்டவில்லை. மாறன் மிகவும் அன்பானவன், மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் உதவி செய்பவன், மற்றும் கல்வியில் சிறந்தவன். ஒருமுறை, வகுப்பில் ஒரு மாணவன் தன் புத்தகத்தைத் தொலைத்துவிட்டு அழுதான். மாறன் தன் சேமிப்பில் வைத்திருந்த சிறு தொகையை வைத்து அவனுக்குப் புதிய புத்தகம் வாங்கிக் கொடுத்தான்.
சில காலத்திற்குப் பிறகு, அந்த ஊருக்கு ஒரு பெரிய வணிகர் வந்தார். அவர் மாணவர்களின் குணத்தைப் பார்த்து ஒரு போட்டியை நடத்தினார். அதில் அறிவும், பண்பும், உதவும் குணமும் கொண்டவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். மாறன் தனது நேர்மையாலும், மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணத்தாலும் அந்தப் போட்டியில் வெற்றி பெற்றான். அவனது பண்பைக் கண்டு வியந்த வணிகர், அவனது குடும்பத்தின் வறுமையை நீக்க உதவினார். அன்று மாறன் உணர்ந்தான்: அவனிடம் பணம் இல்லை என்பது அவனது அவமானம் அல்ல; அவனது நல்ல குணங்களே அவனது உண்மையான அடையாளம்.
