പണ്ട് ഒരു രാജ്യത്ത് ഒരു യുവരാജാവുണ്ടായിരുന്നു. പ്രായമായവർ രാജ്യത്തിന് ആവശ്യമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ മുതിർന്നവരെ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കാൻ അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു. പല കുടുംബങ്ങളും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ട് ദുഃഖത്തിലായി.
ആ രാജ്യത്ത് ഒരു വീരനായ പോരാളി ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ പിതാവിനെ വിട്ടുപിരിയാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം രഹസ്യമായി പിതാവിനെ വീട്ടിൽ സംരക്ഷിച്ചു. കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയി, രാജ്യം വലിയൊരു വരൾച്ച നേരിട്ടു. സംഭരിച്ചുവെച്ച ധാന്യങ്ങളെല്ലാം തീർന്നുപോയി. മഴ പെയ്തിട്ടും കൃഷി വളരാതെ നിലം വന്ധ്യമായി കിടന്നു.
രാജാവിനും മന്ത്രിമാർക്കും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിഷമമായി. ഉപദേശിക്കാൻ ആരും മുതിർന്നവർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ ആ പോരാളി തന്റെ പിതാവിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. മുതിർന്നയാൾ പറഞ്ഞു, "ധാന്യപ്പുരകളിലേക്കുള്ള പാതകളിൽ പോയി മണ്ണ് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കൂ."
പോരാളി അങ്ങനെ ചെയ്തു. മഴ പെയ്തപ്പോൾ ധാന്യപ്പുരകളുടെ വശത്തുള്ള പാതകളിൽ ചെറിയ ചെടികൾ മുളച്ചു വരുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അദ്ദേഹം അവ ശേഖരിച്ച് കൃഷി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ് ഓടിയെത്തി ചോദിച്ചു, "ഇതെങ്ങനെ നീ കണ്ടെത്തി?"
പോരാളി തന്റെ പിതാവിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. മുതിർന്നയാൾ പറഞ്ഞു, "രാജാവേ, വർഷങ്ങളായി ധാന്യങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന പാതകളിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ചെറിയ വിത്തുകൾ മണ്ണിൽ ജീവനോടെയുണ്ട്. അവ വെളിച്ചവും വെള്ളവും കിട്ടുമ്പോൾ ഉണർന്നു വരുന്നു. വിവേകം എന്നത് പ്രായമല്ല, അത് മണ്ണിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിത്തുകളെപ്പോലെയാണ്."
തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ് മുതിർന്നവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ഉത്തരവിട്ടു. രാജ്യം വീണ്ടും സമൃദ്ധമായി.
Moral
മുതിർന്നവരുടെ അറിവ് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കരുത്താണ്.
