ഒരു വലിയ വനത്തിനടുത്ത് ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സാമുവൽ എന്ന വിറകുവെട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ വളരെ കഠിനാധ്വാനിയും സത്യസന്ധനുമായിരുന്നു. അവൻ ശേഖരിക്കുന്ന വിറക് വിറ്റ് കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ കുടുംബം പോറ്റി നടത്തിയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു വലിയ മരം വെട്ടാൻ പോയ സാമുവൽ, മരത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് വെട്ടുന്നതിനിടെ തന്റെ പഴയ ഇരുമ്പു കോടാലി കൈയിൽ നിന്ന് വഴുതി വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന പുഴയിൽ വീണുപോയി. പുഴയിലെ ഒഴുക്ക് വളരെ കൂടുതലായതുകൊണ്ട് അവന് വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി തിരയാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. തന്റെ ഏക ഉപജീവനമാർഗ്ഗം നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ അവൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.
അവൻ പുഴക്കരയിൽ വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ ഒരു വനദേവത പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 'നീ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത്?' എന്ന് ദേവത ചോദിച്ചു. സാമുവൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. 'നീ വിഷമിക്കേണ്ട, ഞാൻ നിനക്ക് കോടാലി കണ്ടെത്തി തരാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവത പുഴയിലേക്ക് മുങ്ങി.
അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ്, ദേവത ഒരു സ്വർണ്ണ കോടാലിയുമായി പുറത്തുവന്നു. 'ഇതാണോ നിന്റെ കോടാലി?' ദേവത ചോദിച്ചു. എന്നാൽ സാമുവൽ പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല ദേവതയേ, ഇത് എന്റേതല്ല. കഷ്ടപ്പെട്ട് അധ്വാനിക്കാതെ കിട്ടുന്ന സ്വർണ്ണത്തിന് എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല.'
ദേവത വീണ്ടും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി ഒരു വെള്ളി കോടാലിയുമായി വന്നു. 'എങ്കിൽ ഇത് നിന്റേതാണോ?' ദേവത ചോദിച്ചു. സാമുവൽ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല, ഇതും എന്റേതല്ല.'
മൂന്നാം തവണ ദേവത വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് സാമുവലിന്റെ പഴയ ഇരുമ്പ് കോടാലിയുമായി വന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ സാമുവൽ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'അതെ! ഇതാണ് എന്റെ കോടാലി!'
സാമുവലിന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ സംപ്രീതയായ ദേവത പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ സത്യസന്ധത എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ഈ സ്വർണ്ണ കോടാലിയും വെള്ളി കോടാലിയും നിനക്കുള്ള സമ്മാനമായി ഞാൻ നൽകുന്നു.' ദേവത മൂന്ന് കോടാലികളും അവന് നൽകി മറഞ്ഞു. സാമുവൽ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
Moral
സത്യസന്ധതയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.