പണ്ട് പണ്ട്, ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ മുള്ളൻപന്നികൾ ജീവിച്ചിരുന്നു. ഇന്നത്തെ മുള്ളൻപന്നികളെപ്പോലെയല്ല അവർ, അവർ കാണാൻ അതിമനോഹരമായിരുന്നു. അവരുടെ ശരീരം പട്ടുപോലെ മൃദുവായ രോമങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞതായിരുന്നു.
ഈ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവർക്ക് വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നു. 'ഞങ്ങളാണ് ഈ കാട്ടിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരന്മാർ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ മറ്റ് മൃഗങ്ങളെ പരിഹസിക്കുമായിരുന്നു. ആ അഹങ്കാരം കാരണം അവർ മറ്റുള്ളവരോട് നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറിയിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ, ആ സൗന്ദര്യം തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ വലിയ ശത്രുവായത്. കാട്ടിലെ വേട്ടക്കാർക്ക് ആ മൃദുവായ ശരീരം പെട്ടെന്ന് പിടിക്കാൻ എളുപ്പമായിരുന്നു. എപ്പോഴും പേടിയോടെ ഓടിനടക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ. ഒരു ദിവസം ഒരു കുറുക്കൻ അവരെ പിടിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ, തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ അവർക്ക് ഒരു വഴിയുമില്ലെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വിഷമിച്ച മുള്ളൻപന്നികൾ കാട്ടിലെ ജ്ഞാനിയായ ആമയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. 'മുത്തശ്ശാ, ഞങ്ങൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാൻ ഒരു വഴി പറഞ്ഞുതください. ഞങ്ങളുടെ ഈ സൗന്ദര്യം ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ ഭീഷണിയാണ്,' അവർ പറഞ്ഞു.
ആമ അവരോട് ചോദിച്ചു, 'സുരക്ഷിതത്വം വേണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്ന ഈ സൗന്ദര്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാണോ?'
മറുപടി പറയാൻ അവർ ഒട്ടും വൈകിയില്ല. 'അതെ, ഞങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവനാണ് വലുത്!' അവർ ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അന്ന് മുതൽ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. അവരുടെ മൃദുവായ രോമങ്ങൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കടുപ്പമേറിയ മുള്ളുകളായി മാറി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവരുടെ ശരീരം മുഴുവൻ കൂർത്ത മുള്ളുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
ഇനി ആർക്കും അവരെ ഉപദ്രവിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ഒരു കുറുക്കൻ അവരെ പിടിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ മുള്ളുകൾ കുത്തേറ്റു വേദനയോടെ ഓടിപ്പോയി. അങ്ങനെ മുള്ളൻപന്നികൾക്ക് പേടിയില്ലാതെ സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
Moral
അഹങ്കാരത്തേക്കാൾ വലുതാണ് സുരക്ഷിതത്വവും സമാധാനവും.
