முன்னொரு காலத்தில், ஒரு அடர்ந்த காட்டில் முள்ளம்பன்றிகள் வாழ்ந்து வந்தன. ஆனால், இப்போது அவை பார்ப்பதற்கு மிகவும் வித்தியாசமாக இருந்தன. அவற்றின் உடலில் முட்கள் ஏதும் இல்லை; மாறாக, மென்மையான பட்டு போன்ற ரோமங்களால் உடல் முழுதும் மூடியிருந்தது. இதனால் அவை காட்டில் உள்ள மற்ற விலங்குகளை விட மிகவும் அழகாகத் தெரிந்தன.
இந்த அழகு முள்ளம்பன்றிகளுக்குப் பெருமையைத் தந்ததுடன், பெரும் கர்வத்தையும் தந்தது. 'நாங்கள் தான் இந்தக் காட்டிலேயே மிக அழகானவர்கள்' என்று அவை மற்ற விலங்குகளைக் கேலி செய்தன. அந்தப் பெருமையால் அவை மற்ற விலங்குகளோடு நண்பர்களாகப் பழகாமல், தனித்துத் திரிந்து கொண்டே இருந்தன.
ஆனால், அந்த அழகுதான் அவற்றின் மிகப்பெரிய ஆபத்தாகவும் மாறியது. காட்டில் உள்ள வேட்டை விலங்குகளுக்கு அந்த மென்மையான உடல்கள் மிகவும் பிடித்திருந்தன. ஒரு நாள், ஒரு பெரிய நரி ஒரு முள்ளம்பன்றி கூட்டத்தைக் கண்டு, அவற்றைத் துரத்தத் தொடங்கியது. முட்கள் இல்லாததால், அந்த முள்ளம்பன்றிகளால் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. பயந்துபோன முள்ளம்பன்றிகள் காடு முழுவதும் ஓடித் தப்ப முயன்றன, ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அவை வேட்டை விலங்குகளின் இலக்காகின.
தங்கள் நிலைமையைக் கண்டு வருத்தமடைந்த முள்ளம்பன்றிகள், காட்டின் பெரிய ஞானியான ஒரு முதிய யானையிடம் சென்று முறையிட்டன. 'ஐயா, நாங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறோம், ஆனால் அந்த அழகே எங்களுக்குச் சாபமாகிவிட்டது. எங்களை யாரும் மதிக்கவில்லை, அதே சமயம் எங்களைப் பாதுகாக்கவும் எதற்கும் வசதி இல்லை. எங்களுக்குப் பாதுகாப்பைக் கொடுங்கள்!' என்று கெஞ்சின.
அந்த யானை நிதானமாகப் பதிலளித்தது. 'நீங்கள் பாதுகாப்பைக் கேட்கிறீர்கள், ஆனால் அதற்குப் பதிலாக உங்கள் அகங்காரத்தையும், அந்தப் பெருமையையும் தரும் உடல் அழகையும் நீங்கள் விட்டுக்கொடுக்கத் தயாரா?' என்று கேட்டது.
முள்ளம்பன்றிகள் ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்கவில்லை. 'எங்கள் அழகை விட எங்கள் உயிர் முக்கியம். எங்களை அழகாக வைத்திருப்பதை விட, எங்களை உயிரோடு வைத்திருக்கும் எதையும் நாங்கள் தருகிறோம்!' என்று சத்தமாகச் சொன்னன.
அன்றிலிருந்து ஒரு அதிசயம் நடந்தது. முள்ளம்பன்றிகளின் மென்மையான ரோமங்கள் ஒவ்வொன்றாக மாறி, கூர்மையான முட்களாக வளரத் தொடங்கின. சில நாட்களில், அவற்றின் உடல் முழுவதும் ஒரு பாதுகாப்புக் கவசம் போலக் கூர்மையான முட்கள் நிறைந்தன.
இப்போது நிலைமை மாறியது. ஒரு நரி ஒரு முள்ளம்பன்றியைப் பிடிக்க முயன்றபோது, முள்ளம்பன்றியின் கூர்மையான முட்கள் நரியின் வாயில் குத்தின. வலியால் துடித்த நரி அங்கிருந்து ஓடிவிட்டது. இப்போது முள்ளம்பன்றிகள் பயமில்லாமல் காட்டில் சுற்றித் திரிந்தன. அவை தங்கள் அழகைத் தொலைத்தாலும், ஒரு பாதுகாப்பான வாழ்க்கையைப் பெற்றன.
பாடம்
அகங்காரத்தை விடப் பாதுகாப்பும் நிம்மதியுமே சிறந்தது.
