പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വനത്തിനുള്ളിൽ മനോഹരമായ ഒരു കുളമുണ്ടായിരുന്നു. ആ കുളത്തിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള ചെതുമ്പലുകളുള്ള ഒരു മത്സ്യവും സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ചിറകുകളുള്ള മറ്റൊരു മത്സ്യവും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ കാണാൻ വളരെ ഭംഗിയുള്ളവരായിരുന്നു, എന്നാൽ ആ ഭംഗി അവർക്ക് വലിയ അഹങ്കാരം നൽകി.
"നോക്കൂ, സൂര്യപ്രകാശം നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ നമ്മൾ എത്ര തിളങ്ങുന്നു!" എന്ന് നീല മത്സ്യം എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. വനത്തിലെ മൃഗങ്ങൾ കുളത്തിനടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ഭംഗിയും വേഗതയും കാണിക്കാൻ അവർ വെള്ളത്തിന് മുകളിലേക്ക് ഉയരത്തിൽ ചാടി നടക്കുമായിരുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തികൾ അപകടം വരുത്തിവെക്കുമെന്ന് അവർ കരുതിയില്ല.
അതേ കുളത്തിൽ പിപ്പ് എന്ന ബുദ്ധിമാനായ ഒരു തവളയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിപ്പ് എപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നവനായിരുന്നു. "കൂട്ടുകാരേ, നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ചാടി നടക്കുന്നത് അപകടമാണ്. ഈ കുളത്തിൽ ഇത്രയധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത് നല്ലതല്ല. ദയവായി ശാന്തരായിരിക്കൂ," എന്ന് പിപ്പ് അവരെ പലതവണ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
എന്നാൽ ആ മത്സ്യങ്ങൾ പിപ്പിനെ പരിഹസിച്ചു. "നീ ഒരു സാധാരണ തവളയാണ്, നിനക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ വീണ്ടും ചാടി കളിച്ചു.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, രണ്ട് മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ ആ കുളത്തിനരികിലെത്തി. അവർ നേരത്തെ പിടിച്ച ധാരാളം മത്സ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുട്ടികളുമായിരുന്നു വന്നത്. അപ്പോൾ ആ രണ്ട് മത്സ്യങ്ങൾ വെള്ളത്തിന് മുകളിലേക്ക് ചാടി കളിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.
"ആ മത്സ്യങ്ങളെ നോക്കൂ! എത്ര മനോഹരമാണ് അവ! ഈ കുളത്തിൽ ഇത്രയും നല്ല മത്സ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ നാളെ നമുക്ക് വലിയ ലാഭം കിട്ടും," എന്ന് ഒരു മത്സ്യത്തൊഴിലാളി പറഞ്ഞു.
മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു, "ഇന്ന് നമ്മുടെ കുട്ടികൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. നമുക്ക് നാളെ രാവിലെ വരാം, വലിയ വലയുമായി വന്ന് ഇവയെല്ലാം പിടിക്കാം."
മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ പോയതിനുശേഷം പിപ്പ് സങ്കടത്തോടെ അവരോട് പറഞ്ഞു, "നിങ്ങളുടെ ഈ അഹങ്കാരം കാരണം നാളെ നമുക്ക് വലിയ ആപത്ത് വരാൻ പോകുന്നു. നമുക്ക് വേഗം ഈ കുളം വിട്ട് മാറണം."
പക്ഷേ, ആ മത്സ്യങ്ങൾ അത് കേട്ടില്ല. "ഞങ്ങൾക്ക് തப்பிக்க അറിയാം," എന്ന് അവർ അഹങ്കാരത്തോടെ പറഞ്ഞു.
പിപ്പ് തന്റെ കുടുംബത്തെയും മറ്റ് ബുദ്ധിമാനായ ചില മത്സ്യങ്ങളെയും കൂട്ടി അടുത്തുള്ള വലിയൊരു കുളത്തിലേക്ക് മാറി താമസിച്ചു. എന്നാൽ ആ രണ്ട് അഹങ്കാരികളായ മത്സ്യങ്ങൾ അവിടെത്തന്നെ തുടർന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ വലിയ വലയുമായി വന്നു. അവർ ആ കുളത്തിൽ വലയിട്ടു. ആ രണ്ട് മത്സ്യങ്ങളും രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വലയിൽ പെട്ടുപോയി. അപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റും പിപ്പിന്റെ വാക്കുകളും അവർ ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെട്ടത്.
