പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഗജപതി എന്ന പേരുള്ള ഒരു വലിയ ആന ജീവിച്ചിരുന്നു. ഗജപതി വളരെ ദയയുള്ളവനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന്റെ വലിപ്പം കണ്ട് മറ്റ് മൃഗങ്ങൾ പേടിച്ച് ഓടിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ ഗജപതി എപ്പോഴും ഒറ്റപ്പെട്ടവനായി കഴിഞ്ഞു. 'എനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായേനെ!' എന്ന് അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഓർക്കുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ഒരു പുതിയ കൂട്ടുകാരനെ തേടി ഗജപതി യാത്ര തിരിച്ചു. വഴിയിൽ ഒരു മരക്കൊമ്പിലിരിക്കുന്ന ഒരു കുരങ്ങനെ അവൻ കണ്ടു. 'കുരങ്ങൻ കൂട്ടുകാരാ, നമുക്ക് സുഹൃത്തുക്കളായിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?' ഗജപതി മെല്ലെ ചോദിച്ചു. അതിന് കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു, 'നീ വളരെ വലുതാണ്, ഞാൻ വളരെ ചെറുതാണ്. നമുക്ക് എങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് കളിക്കാൻ പറ്റും? നിനക്ക് അനുയോജ്യമായ വലിയ മൃഗങ്ങളെ പോയി കണ്ടുപിടിക്കൂ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് കുരങ്ങൻ ഓടിപ്പോയി.
അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഗജപതി ഒരു ചെറിയ എലിയെ കണ്ടു. 'എലിയേ, നമുക്ക് കൂട്ടാകാൻ പറ്റുമോ?' അവൻ ചോദിച്ചു. എലി പേടിയോടെ പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ ഒരു കാൽ എന്റെ മേൽ വീണാൽ ഞാൻ നശിച്ചുപോകും! നിനക്ക് എന്നോട് കളിക്കാൻ കഴിയില്ല.' എലി തന്റെ മാളത്തിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. ഒരു തവളയോടും കുറുക്കനോടും ഗജപതി സൗഹൃദം ചോദിച്ചുവെങ്കിലും, അവർ അവനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കാട്ടിൽ വലിയൊരു ബഹളം കേട്ടു. ഒരു ക്രൂരനായ കടുവ കാട്ടിൽ വന്ന് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാ മൃഗങ്ങളും പേടിച്ച് ഓടി. ഇതുകണ്ട ഗജപതിക്ക് വലിയ ദേഷ്യം വന്നു. 'എന്റെ കാട്ടിലെ ഈ കുഞ്ഞു ജീവികളെ ഈ കടുവയെന്തിനാണ് ഉപദ്രവിക്കുന്നത്?' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
ഗജപതി ധൈര്യത്തോടെ കടുവയുടെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു. കടുവ ഗജപതിയെ കണ്ട് ഗർജ്ജിച്ചു. എന്നാൽ ഗജപതി ഒട്ടും ഭയപ്പെടാതെ തന്റെ വലിയ കാലുകൾ കൊണ്ട് നിലത്ത് ശക്തിയായി ചവിട്ടി. ആ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദവും ഗജപതിയുടെ വലിപ്പവും കണ്ട് പേടിച്ച കടുവ കാട് വിട്ട് ഓടിപ്പോയി. ഇതുകണ്ട മൃഗങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. കുരങ്ങും എലിയും ഓടിവന്ന് ഗജപതിയോട് പറഞ്ഞു, 'ഗജപതി, നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു! വലിപ്പമല്ല, നിന്റെ വലിയ മനസ്സിനെയാണ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണുന്നത്. നീ ഞങ്ങളുടെ നല്ല കൂട്ടുകാരനാണ്!' അന്നുമുതൽ ഗജപതിക്ക് കാട്ടിൽ ഒരുപാട് കൂട്ടുകാർ ഉണ്ടായി.
Moral
രൂപം നോക്കി ആരെയും വിലയിരുത്തരുത്; യഥാർത്ഥ സൗഹൃദം മനസ്സിലാണ്.