പുതിയ കാഴ്ചപ്പാട്

തീപിടിച്ച വൈകുന്നേരത്തെ തിരക്കിലായിരുന്നു റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. ഒരു ട്രെയിൻ കോച്ചിനുള്ളിൽ കുറച്ച് കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥികൾ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചും തമാശകൾ പറഞ്ഞും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം, ഒരു മുതിർന്ന മനുഷ്യനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിനഞ്ചു വയസ്സുകാരനായ മകൻ കവിനും ട്രെയിനിൽ കയറി. കവി ജനലിനരികിൽ ഇരുന്നു പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി. ട്രെയിൻ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, നോക്കൂ! ആ മരങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് പിന്നോട്ട് ഓടുന്നത്? അവ നമ്മളോടൊപ്പം ഓട്ടമത്സരം നടത്തുകയാണോ?"

അടുത്തു ഇരുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ പരസ്പരം നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. "ഇവൻ എന്താ ഈ കുട്ടി പറയുന്നത്?" എന്ന് അവർ പരിഭവിച്ചു.

കവി തുടർന്നു, "അച്ഛാ, ആ മേഘങ്ങൾ നോക്കൂ! അവ പഞ്ഞിമിഠായി പോലെ ഇരിക്കുന്നു! ആകാശത്തിന്റെ നീലനിറം എത്ര മനോഹരമാണ്!"

ശബ്ദം സഹിക്കവയ്യാതെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു, "അങ്കിൾ, നിങ്ങളുടെ മകൻ എന്താണ് ഇത്ര ബഹളം വെക്കുന്നത്? ഇത്രയും ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് അവൻ എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം ആവേശപ്പെടുന്നത്? അവന് എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ?"

അച്ഛൻ ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു, "മക്കളേ, അവനെ കുറിച്ച് തെറ്റായി വിചാരിക്കരുത്. കവിന് ജനനം മുതൽ കാഴ്ചശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെയാണ് അവന് കാഴ്ച ലഭിച്ചത്. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് അവൻ ഈ ലോകം ഇത്രയധികം ആസ്വദിക്കുന്നത്. അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ മരങ്ങളും ആകാശവും എല്ലാം ഒരു അത്ഭുതമാണ്."

വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് വലിയ നാണക്കേട് തോന്നി. തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് അവർ ഓർത്തു. അവർ കവിയോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും അവനോടൊപ്പം ആ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു.

Moral

മറ്റുള്ളവരെ കുറിച്ച് മുൻവിധിയോടെ സംസാരിക്കരുത്.