കാടിന്റെ അതിരിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ആശ്രമത്തിൽ ഗുരുവായ മാധവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഉപദേശം നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അദ്ദേഹം അവർക്കായി ഒരു പരീക്ഷ തയ്യാറാക്കി.
"നാളെ രാവിലെ നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു പിടി ധാന്യം കൊണ്ടുവരണം," മാധവൻ പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്. ആരും കാണാതെ നിങ്ങൾ അത് എടുത്തു കൊണ്ടുവരണം. അത് ഒരു രഹസ്യമായിരിക്കണം."
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരും ചെറിയ സഞ്ചിയിൽ ധാന്യങ്ങളുമായി എത്തിച്ചേർന്നു. അവർ പരസ്പരം നോക്കി രഹസ്യമായി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ആര്യൻ മാത്രം വെറുംകൈയോടെ അവിടെയെത്തി.
ഗുരു മാധവൻ ചോദിച്ചു, "എല്ലാവരും ധാന്യങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നല്ലോ, ആര്യൻ നീ എന്താണ് വെറുംകൈയോടെ വന്നത്?"
ആര്യൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ഗുരുവേ, ഞാൻ ധാന്യം എടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞു, ഇത് തെറ്റാണെന്ന്. വീട്ടുകാർ ആരും എന്നെ കണ്ടില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആ തെറ്റോടെ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല."
മാധവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ആര്യൻ, മറ്റുള്ളവർ കാണുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് നീ നിന്നെത്തന്നെ കാണുന്നത് എന്നത്. നിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട് നീ സത്യസന്ധനായിരിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വിജയം."
Moral
മറ്റാരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോട് സത്യസന്ധത പുലർത്തുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ നേர்മ.
