ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ എപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവം അവനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവന്റെ അച്ഛൻ മനോഹരമായ ഒരു മരപ്പെട്ടിയുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു. അത് പൂർത്തിയായപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, 'കവിൻ, ഇതൊന്ന് അടുക്കളയിലെ മേശപ്പുറത്ത് വെക്കണേ.' എന്നിട്ട് അച്ഛൻ പുറത്തേക്ക് പോയി.
കവിൻ ആ പെട്ടിയുമായി പോകുമ്പോൾ, അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രവി ഒരു പുതിയ പന്തുമായി ഓടിവന്നു. 'കവിൻ, വാ നമുക്ക് കളിക്കാം!' രവി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. കവിന് കളിക്കാൻ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ കളിക്കാൻ പോയാൽ പെട്ടി താഴെ വീഴുമോ എന്ന പേടിയും, അച്ഛൻ വിഷമിക്കുമെന്ന ചിന്തയും അവനുണ്ടായി.
അവൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. 'ഇപ്പോൾ കളിക്കുന്നത് സന്തോഷം തരും, പക്ഷേ അത് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമല്ല. പെട്ടി കൃത്യമായി വെക്കുന്നതാണ് ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്യേണ്ട ശരിയായ കാര്യം.' അവൻ രവിയോട് പറഞ്ഞു, 'രവി, ഞാൻ ഇത് വെച്ചതിന് ശേഷം വരാം.' കവിൻ സാവധാനം നടന്ന് പെട്ടി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
തിരികെ വന്നപ്പോൾ രവി അവനെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കവിൻ ചെയ്ത ആ ചെറിയ കാര്യം അവന് വലിയൊരു മനഃസമാധാനം നൽകി. ശരിയായ സമയത്ത് ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യണമെന്ന പാഠം അവൻ പഠിച്ചു.
