ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ആൺകുട്ടി തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തോട്ടത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അർജുന് വളരെ വലുതും മധുരമുള്ളതുമായ ഒരു മാമ്പഴം ലഭിച്ചു. അത് തനിയെ മാത്രം കഴിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ ആ മാമ്പഴം തന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.
അല്പസമയത്തിനുശേഷം അവന്റെ അനിയത്തി മീര മുറിയിലേക്ക് വന്നു. 'ചേട്ടാ, എനിക്ക് കുറച്ച് മാമ്പഴം തരുമോ?' അവൾ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അത് പങ്കുവെക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാതിരുന്ന അർജുൻ, 'ഇല്ല മീര, ഇവിടെ ഒന്നുമില്ല' എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. മീര സങ്കടത്തോടെ അവിടെനിന്നും പോയി. അർജുൻ മാമ്പഴം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, തനിയെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന് ഒരു സന്തോഷവും തോന്നിയില്ല. ആ മാമ്പഴത്തിന് പഴയ മധുരം തോന്നിയില്ല.
അപ്പോൾ മുത്തച്ഛൻ അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'അർജുനേ, ഇന്ന് തോട്ടത്തിൽ ധാരാളം പഴങ്ങളുണ്ട്. നീയും മീരയും വന്ന് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കൂ.' അർജുന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് മീരയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ആ മാമ്പഴം സന്തോഷത്തോടെ പങ്കിട്ടു കഴിച്ചു. തനിയെ കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം കുടുംബത്തോടൊപ്പം പങ്കിടുന്നതിലാണെന്ന് അവൻ അന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
