ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്നൊരു ബാലൻ തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. കവിന് ചെടികളെ വളർത്താൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വർഷം കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ, അവൻ്റെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ ചെടികളെല്ലാം വാടിപ്പോയി. കവിൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'മുത്തച്ഛാ, എല്ലാം നശിച്ചല്ലോ! ഇനി എനിക്ക് എങ്ങനെ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയും?'
മുത്തച്ഛൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'കവിൻ, വിഷമിക്കണ്ട. ഈ വരൾച്ച താൽക്കാലികമാണ്. ചെടികൾ വാടിയിട്ടുണ്ടാകാം, പക്ഷേ മണ്ണടിയിൽ വിത്തുകൾ ജീവനോടെയുണ്ട്. മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അവ വീണ്ടും പൂത്തുലയും. ആ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം.'
മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കവിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ നൽകി. മഴ പെയ്യുന്നതും ചെടികൾ പൂക്കുന്നതും അവൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വലിയ മഴ പെയ്തു. കവിൻ്റെ തോട്ടം വീണ്ടും പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞു. വരാനിരിക്കുന്ന സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചതുകൊണ്ട്, വരൾച്ചയുടെ സങ്കടം കവിനെ തളർത്തിയില്ലെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
