ஒரு அடர்ந்த காட்டில் வீரமான சிங்கம் ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அது காட்டின் ராஜாவாகத் தன்னைத் தானே கருதி மிகவும் கம்பீரமாக நடந்து செல்லும். ஒரு மதிய நேரத்தில், அந்தச் சிங்கம் ஒரு பெரிய மரத்தடியில் நிழலில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தது.
அப்போது, ஒரு சிறிய ஈ ஒன்று சிங்கத்தின் மூக்கின் அருகில் வண்டடையத் தொடங்கியது. சிங்கம் தன் கண்களைத் திறந்து பார்த்தது. 'என்னைத் தொந்தரவு செய்யத் துணிந்துவிட்டாயா? நான் இந்த காட்டிற்கே ராஜா!' என்று கர்ஜித்தது. ஆனால், அந்தச் சிறிய ஈ பயப்படவில்லை. அது சிங்கத்தின் காதுகளுக்குப் பின்னால் சென்று, அதன் மூக்கின் நுனியில் ஒருமுறை பலமாகக் கடித்தது.
சிங்கம் கோபத்தில் தன் பெரிய நகங்களால் காற்றில் வீசிக் கத்தியது. ஆனால், அந்தச் சிறிய ஈ மிகவும் வேகமாகத் தப்பித்துக்கொண்டே இருந்தது. ஒரு பெரிய விலங்கால் எதையும் செய்ய முடியாது என்ற அந்தச் சிறு வெற்றியைக் கண்டு ஈ மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. 'பெரிய சிங்கத்தையே நான் பணிய வைத்துவிட்டேன்! நான் தான் இங்கிருக்கும் மிக வலிமையானவன்!' என்று தற்பெருமையுடன் காடெங்கும் பறந்து சென்றது.
தன் வெற்றியைக் கொண்டாடத் துடித்த அந்த ஈ, கவனக்குறைவாகப் பறந்து சென்றது. அப்போது, ஒரு மரக்கிளையின் ஓரத்தில் ஒரு சிலந்தி தன் வலைப்பின்னலை அமைத்துக் கொண்டிருந்தது. அந்தத் தற்பெருமை மிகுந்த ஈ, அந்த நுணுக்கமான வலையைப் பார்க்காமல் வேகமாகப் பறந்து சென்று, நேரடியாக அந்த வலையில் சிக்கிக் கொண்டது. சிலந்தி மெதுவாகத் தன் வலையை நோக்கித் தேடி வந்தது. ஈ தப்பிக்கப் போராடியது, ஆனால் அதற்குத் தாமதமாகிவிட்டது. தன் அகந்தையினால் வந்த ஆபத்தை ஈ உணர்ந்தபோது, அது மிகவும் காலம் கடந்திருந்தது.
பாடம்
அதிகப்படியான பெருமை விபரீதத்தில் முடியும்.
