பச்சைப்பசேல் என்ற ஒரு சிறிய கிராமத்தில் நிலா என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வந்தாள். நிலாவிடம் விலை உயர்ந்த பொம்மைகளோ அல்லது வண்ணமயமான உடைகளோ இல்லை. அவளது உலகம் அவளது சிறிய தோட்டம் மட்டுமே. அங்குள்ள வண்ணத்துப் பூச்சிகளுடனும், மரங்களின் நிழலிலும் அவள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தாள்.
ஒரு நாள், கிராமத்தில் இருந்த மற்ற சிறுமிகள் நிலாவைச் சுற்றித் திரிகிறார்கள். அவர்கள் பட்டுப் புடவைகளையும், விலையுயர்ந்த நகைகளையும் அணிந்து கொண்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். நிலா அவர்களுடன் சேர்ந்து விளையாட முயன்றபோது, "உன்னைப் பார் நிலா! உன்னுடைய பழைய துணிகளைப் பார்த்தால் சிரிப்பு வருகிறது!" என்று கிண்டல் செய்தனர். நிலாவின் கண்கள் கலங்கின. அவள் ஓடிச் சென்று தன் தாயிடம் அழுதாள்.
அவளது தாய் அன்புடன் அவளைத் தடவிக்கொடுத்து, "மகளே, உன்னை மதிக்காதவர்களுக்காக அழாதே. உன்னை நேசிக்கும் இயற்கை மற்றும் உனது உண்மையான நண்பர்களிடம் உன் மகிழ்ச்சியைக் கண்டறி," என்று கூறினாள்.
சிறிது நேரத்தில், ஒரு தூதுவன் குதிரையில் வந்து கிராமத்தினரிடம் ஒரு செய்தியைச் சொன்னான். "நாளை அரண்மனையில் பெரிய விழா! அனைத்துக் குழந்தைகளும் தங்கள் சிறந்த உடையில் வந்து பங்கேற்க வேண்டும் என்று அரசி கட்டளையிட்டுள்ளார்!" என்று அறிவித்தான்.
இதைக்கேட்ட அந்தச் சிறுமிகள், "நாங்கள் புதிய ஆடைகளை வாங்கிவிட்டோம், நிலா நீ என்ன செய்வாய்?" என்று மீண்டும் கேலி செய்தனர். நிலா மிகுந்த வருத்தத்துடன் தனது தோட்டத்திற்குச் சென்றாள். அங்கே ஒரு முயல் குட்டி அவளிடம் ஓடி வந்து, "ஏன் நிலா வருத்தமாக இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டது. நிலா நடந்ததைக் கூறினாள்.
முயல் சொன்னது, "உன் வருத்தத்தைப் போக்க நான் உதவுகிறேன்!" என்று கூறி, தான் சேகரித்து வைத்திருந்த பளபளக்கும் சில மெல்லிய நூல்களை அவளிடம் கொடுத்தது. அப்போது ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி பறந்து வந்து, "இந்த அழகிய இதழ்களை உன் ஆடையின் ஓரங்களில் இணைத்துக்கொள், இது மிக அழகாக இருக்கும்," என்று கூறி சில வண்ணமயமான இதழ்களைத் தந்தது. ஒரு பெரிய மரம் தனது கிளைகளை அசைத்து, "உன் ஆடையின் நிறம் மாறாமல் இருக்க, இந்தத் தங்க நிறப் பூக்களை உன் தலை அலங்காரமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்," என்று கூறி சில மலர்களைத் தந்தது.
நிலா அந்தப் பொருட்களைத் தன் தாயிடம் கொண்டு சென்றாள். அவளது தாய், நிலாவின் பழைய ஆடையை மிகவும் கவனமாகத் தைத்து, அந்த நூல்களாலும், பூக்களாலும், இதழ்களாலும் அலங்கரித்தாள். அது ஒரு மாயாஜால ஆடை போல மின்னியது.
அரண்மனைத் திருவிழாவில், மற்ற குழந்தைகள் தங்களின் விலை உயர்ந்த ஆடைகளை அணிந்து வந்திருந்தனர். ஆனால், நிலா நுழைந்தபோது அனைவரும் வியப்பால் உறைந்து போனார்கள். இயற்கையின் வண்ணங்களும், மென்மையான மலர்களும் கலந்த அந்த ஆடை, எந்த ஒரு விலை உயர்ந்த துணியையும் விட அழகாக இருந்தது. நிலாவின் எளிமையும், இயற்கையோடு இணைந்த அழகையும் கண்ட அரசி, "நீதான் இயற்கையின் இளவரசி!" என்று கூறி அவளுக்குப் பாராட்டிப் பரிசு வழங்கினார். நிலா அன்று புரிந்துகொண்டாள், உண்மையான அழகு நாம் வைத்திருக்கும் பொருட்களில் இல்லை, நாம் இயற்கையோடு காட்டும் அன்பில்தான் இருக்கிறது.
பாடம்
உண்மையான அழகு ஆடம்பரத்தில் இல்லை, இயற்கையோடு இணைந்த எளிமையில் இருக்கிறது.
