ஒரு காலத்தில், ஒரு பெரிய பண்ணை வைத்திருந்த முதியவர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தனர். அவர் இறப்பதற்கு முன், தனது சொத்துக்களைப் பிரித்துக் கொடுத்தார். மூத்த இரண்டு மகன்களும் நிலங்களையும் மாடுகளையும் எடுத்துக் கொண்டனர். ஆனால், மிகவும் பொறுப்பற்ற மற்றும் ஏழ்மையான நிலையில் இருந்த கடைசி மகன், தனது தந்தையின் செல்லப் பிராணியான ஒரு கருப்புப் பூனையை மட்டுமே பெற்றான். இதனால் அவன் ஊரிலேயே ஏழையாகத் தனித்து விடப்பட்டான்.
பசியும் வறுமையும் அவனை வாட்டியபோது, அந்தப் பூனை திடீரென்று பேசியது! "வருந்தாதே நண்பா, எனக்கு ஒரு அழகான பட்டுத் துணி மற்றும் ஒரு சிறிய மணி மட்டும் வாங்கித் தந்துவிடு. உனக்கு ஒரு சிறந்த வாழ்வைத் தருகிறேன்" என்று அந்தப் பூனை கூறியது. அந்த இளைஞன் தனது கடைசிப் பணத்தைக் கொண்டு பூனைக்குத் தேவையானவற்றை வாங்கிக் கொடுத்தான்.
மறுநாள், அந்தப் பூனை அந்தப் பட்டுத் துணியைத் தழுவிக்கொண்டு காட்டை நோக்கிச் சென்றது. அங்குள்ள புதர்களுக்குள் மறைந்திருந்த முயல்களைத் தேடிப் பிடித்து, சுடச்சுட சமைத்து அந்த இளைஞனுக்குக் கொண்டு வந்தது. அந்த இளைஞன் பசியின்றி மகிழ்ச்சியாக இருந்தான். அந்த நாட்டின் மன்னனுக்கு முயல் கறி என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் என்பதைத் தெரிந்துகொண்ட பூனை, தினமும் புதிய முயல்களைக் கொண்டு வந்து மன்னரின் அரசவையில் வழங்கியது. இதனால் மன்னருக்கு அந்தப் பூனையின் மீது மிகுந்த அன்பு ஏற்பட்டது.
ஒரு நாள், பூனை ஒரு திட்டத்தைத் தீட்டியது. அந்த இளைஞனை அழைத்துக்கொண்டு ஒரு பெரிய குளத்தின் அருகே சென்றது. "இப்போது உன் ஆடைகளை தவிர்த்துவிட்டு இந்தத் தண்ணீரில் இறங்கு" என்று பூனை கட்டளையிட்டது. அவன் அப்படியே செய்தான். அப்போது மன்னர் அந்த வழியாகச் சென்றார். பூனை மன்னரிடம், "மன்னா, என் நண்பன் இங்கே குளித்துக் கொண்டிருந்தான், ஆனால் ஒரு நரி அவன் ஆடைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடிவிட்டது" என்று பொய்யாகச் சொன்னது.
மன்னர் இரக்கத்தோடு தனது விலையுயர்ந்த பட்டு ஆடையை அந்த இளைஞனுக்குக் கொடுத்தார். அந்த ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு, கம்பீரமாக வெளியே வந்த இளைஞனைப் பார்த்த மன்னர், அவன் ஒரு இளவரசன் போன்ற தோற்றத்தைக் கொண்டிருப்பதாக எண்ணினார். அவனது நற்பண்புகளையும் பூனையின் விசுவாசத்தையும் கண்டு வியந்த மன்னர், அவனைத் தனது அரண்மனையில் தங்கிப் பணிபுரியச் செய்தார். இறுதியில், தனது இளவரசியை அவனுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்து, அவனை ஒரு சிறந்த நிலச்சுவாசியாக மாற்றினார். அந்தப் பூனையின் உதவியாலும், இளைஞனின் பொறுமையாலும் அவன் பெரும் செல்வந்தனாக வாழ்ந்தான்.
