ஒரு அடர்ந்த பச்சை காட்டில், ஒரு பெரிய புறாக்களின் கூட்டம் வாழ்ந்து வந்தது. அந்த கூட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கியது ஒரு முதிய புறா. அதற்குப் பல வருட அனுபவம் இருந்தது, அதனால் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கும். அந்த முதிய புறாவின் அறிவுரைகளை மற்ற புறாக்கள் அப்படியே கேட்டு நடக்கும், அதனால் அந்தக் கூட்டம் எப்போதும் ஆபத்துகளில் இருந்து தப்பித்து மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
ஒரு நாள், உணவு தேடிப் பறக்கும்போது, அந்தப் புறாக் கூட்டம் இதுவரை பார்த்திராத ஒரு புதிய பகுதிக்குச் சென்றது. நீண்ட நேரப் பறப்பினால் இளைய புறாக்கள் மிகவும் களைப்படைந்திருந்தன. அப்போது, ஒரு திறந்தவெளியில் நிறைய நெல் மணிகள் சிதறிக் கிடப்பதைப் பார்த்தன. அந்தத் தானியங்களைக் கண்டதும், பசியால் வாடிய இளைய புறாக்கள் உற்சாகமடைந்தன.
'சீக்கிரம் கீழே இறங்கிச் சாப்பிடலாம்!' என்று ஒரு இளைய புறா ஆவலுடன் கூறியது.
'நில்லுங்கள்!' என்று முதிய புறா எச்சரித்தது. 'இந்த இடத்தைப் பாருங்கள். சுற்றிலும் மரங்களோ அல்லது செடிகளோ இல்லை. தானியங்கள் இப்படித் தனியாகப் பாறையின் மேல் எப்படி வந்தன? இதில் ஏதோ ஆபத்து இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. தயவுசெய்து அவசரப்படாதீர்கள்.'
ஆனால், பசியின் பிடியில் இருந்த இளைய புறாக்கள், முதிய புறாவின் எச்சரிக்கையைத் தவிடுபொடியாக்கிவிட்டு, தானியங்களை உண்ணக் கீழே இறங்கின. அடுத்த நொடியே, ஒரு பெரிய வலை அவற்றின் கால்களை இறுக்கிக் கொண்டது. ஒரு வேடன் விரித்த வலையில் அவை அனைத்தும் சிக்கிக்கொண்டன.
'ஐயோ! நாம் என்ன செய்தோம்? பெரியவர் சொன்னதைக் கேட்காமல் வந்து மாட்டிக்கொண்டோமே!' என்று இளைய புறாக்கள் அழுது புலம்பின.
முதிய புறா பதற்றமடையாமல் சொன்னது, 'அழுவதை நிறுத்துங்கள். இப்போது நாம் பயந்தால் பயன் இல்லை. நாம் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில், முழு பலத்துடன் சிறகுகளை அடித்து மேலே பறந்தால், இந்த வலையையும் சேர்த்துத் தூக்க முடியும். அதுதான் நம் முதல் வழி.'
எல்லா புறாக்களும் ஒன்று சேர்ந்து பலமாகச் சிறகடித்தன. ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அந்த வலையும் அவர்களுடன் மேலே தூக்கிச் செல்லப்பட்டது. ஆனால், வலை இன்னும் கால்களில் சிக்கியிருந்ததால் அவர்களால் தரையில் இறங்க முடியவில்லை.
'இப்பொழுது என்ன செய்வது?' என்று கேட்டன புறாக்கள்.
'நமது காட்டில் வாழும் ஒரு புத்திசாலி எலி நண்பன் இருக்கிறது. அவனிடம் உதவி கேட்போம்' என்று முதிய புறா கூறியது. அவை வலையுடன் பறந்து அந்த எலியின் வளைக்குச் சென்றன. எலி அந்தப் புறாக்களின் நிலைமையைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டது. உடனே, தனது கூர்மையான பற்களால் வலையின் நூல்களைக் கடித்துத் துண்டித்தது. புறாக்கள் மெல்ல மெல்ல விடுதலையானன.
புறாக்கள் தங்களின் தவறை உணர்ந்து எலிக்கும், முதிய புறாவிற்கும் நன்றி கூறின. முதிய புறா புன்னகையுடன் சொன்னது, 'பெரியவர்களின் அனுபவத்தைக் கேட்டால் ஆபத்தைத் தவிர்க்கலாம். அதேபோல், நாம் ஒற்றுமையாகச் செயல்பட்டால் எந்தப் பெரிய சிக்கலையும் வெல்லலாம்.'
பாடம்
பெரியவர்களின் அனுபவத்தையும், ஒற்றுமையையும் மதிப்பதே பாதுகாப்பானது.
