ஒரு அழகான காட்டின் ஓரத்தில், மோட்டி என்ற ஒரு சிறிய நாய் குட்டி வாழ்ந்து வந்தது. மோட்டிக்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது; அது தன்னை ஒருபோதும் அழகாகவோ அல்லது திறமையானவளாகவோ நினைக்காது. 'மற்ற நாய்கள் எவ்வளவு பளபளப்பாக இருக்கின்றன, நான் மட்டும் ஏன் இப்படி அழுக்காக இருக்கிறேன்?' என்று எப்போதும் வருத்தப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும்.
ஒரு நாள், அந்த ஊரில் ஒரு பெரிய நாய் அழகுப் போட்டி அறிவிக்கப்பட்டது. வண்ணமயமான விளம்பரங்களைப் பார்த்த மோட்டி, பொறாமையாலும் சோகத்தாலும் அழுதுகொண்டிருந்தது. அப்போது, அந்தப் பக்கமாக வந்த 'பெரியவன்' என்ற ஒரு முதிர்ந்த நாய் மோடியைப் பார்த்தது.
'ஏன் அழுதுகொண்டிருக்கிறாய் குட்டி? நீயும் இந்தத் போட்டியில் கலந்து கொள்ளலாம், நீ மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறாய்!' என்று பெரியவன் உற்சாகமாகச் சொன்னது.
'ஐயோ, என்னால் முடியாது. நான் பார்ப்பதற்கு மிகவும் சாதாரணமானவன். என்னைப் பார்த்தால் யாருக்கும் பிடிக்காது' என்று மோட்டி தலைகுனிந்து கூறியது.
பெரியவன் புன்னகைத்து, 'உன் தோற்றத்தை விட உன் எண்ணம்தான் முக்கியம். நீ உன்னைத் தாழ்வாக நினைத்தால், உலகம் உன்னைத் தாழ்வாகவே பார்க்கும். உனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தர நான் உதவுகிறேன்' என்று கூறியது.
மறுநாள் போட்டி தொடங்கியது. போட்டிக்கு வந்த மற்ற நாய்கள் மிகவும் பளபளப்பான பட்டைகளையும், விலையுயர்ந்த காலர் வளையல்களையும் அணிந்து வந்தன. ஆனால், பெரியவன் ஒரு தந்திரம் செய்தது. மேடைக்கு அருகில் இருந்த ஒரு மரத்தின் பின்னால் மறைந்து நின்று கொண்டு, மற்ற நாய்கள் மேடைக்கு வரும்போது, அவற்றின் மீது லேசாக ஒருவித வாசனை இல்லாத பொடியைத் தூவியது. அந்தப் பொடி நாய்களின் உடம்பில் பட்டவுடன், அவற்றுக்குத் தாங்க முடியாத அரிப்பு ஏற்பட்டது. நாய்கள் மேடையில் சரியாக நிற்க முடியாமல் துடித்தன. இதனால் நடுவர்கள் அவற்றைத் தள்ளிக்கொண்டு வெளியேற்றினர்.
இறுதியாக மோட்டி மேடைக்கு வந்தது. மோட்டி பயந்து நடுங்கியது, ஆனால் பெரியவன் தூரத்தில் இருந்து 'தைரியமாக நில்!' என்று சைகை காட்டியது. மோட்டி மெதுவாக, நேர்த்தியான நடை நடந்து நடுவர்கள் முன் நின்றது. மற்ற நாய்கள் அரிப்பால் அங்கும் இங்கும் குதித்தபோது, மோட்டி அமைதியாகவும் கம்பீரமாகவும் இருந்தது. அதன் தன்னம்பிக்கையைக் கண்டு வியந்த நடுவர்கள், மோட்டியே சிறந்த நாயாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு முதல் பரிசை வென்றது.
மோட்டிக்குத் தன் கண்கள் நம்பவில்லை. பெரியவன் அருகில் வந்து நடந்தவற்றைச் சொன்னது. அன்று முதல் மோட்டி தன் குறைகளைப் பற்றிப் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு, தன்னம்பிக்கையுடன் வாழக் கற்றுக்கொண்டது.
பாடம்
தன்னம்பிக்கை இருந்தால் எதையும் சாதிக்கலாம்; மற்றவர்களைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படத் தேவையில்லை.
