ஒரு பெரிய பண்ணையில் சோமு என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். அவரிடம் ஒரு கழுதை இருந்தது. அந்த கழுதை மிகவும் சுறுசுறுப்பானது, ஆனால் சோமுவிற்கு அதன் மீது அக்கறை இல்லை. ஒருநாள், அந்த கழுதையை விற்க முடிவு செய்த சோமுவின் எண்ணத்தை கழுதை கவனித்துவிட்டது. தன் வாழ்வு ஆபத்தில் இருப்பதை உணர்ந்த கழுதை, அங்கிருந்து தப்பித்து காட்டை நோக்கி ஓடியது.
காட்டுப் பாதையில் செல்லும்போது, ஒரு வயதான நாய் சோகமாக அமர்ந்திருப்பதை கழுதை பார்த்தது. 'ஏன் இவ்வளவு கவலையாக இருக்கிறாய்?' என்று கழுதை கேட்டது. 'எனக்கு வயதாகிவிட்டது, இனி என்னால் எதையும் காவல் காக்க முடியாது, உணவு தேடவும் முடியவில்லை' என்று நாய் வருத்தப்பட்டது. 'கவலைப்படாதே நண்பா! நாம் இருவரும் சேர்ந்து ஒரு புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கலாம். நகரத்திற்குச் சென்று ஒரு இசைக்குழுவாக இருக்கலாம்!' என்று உற்சாகமாகச் சொன்னது கழுதை. அந்த நாய் மகிழ்ச்சியுடன் கழுதையுடன் சேர்ந்தது.
சிறிது தூரம் சென்றதும், ஒரு முதிய பூனை பசியால் வாடிக்கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டனர். கழுதை அதையும் தங்கள் குழுவில் சேர்த்துக் கொண்டது. இறுதியில், ஒரு சேவலும் இவர்களுடன் இணைந்துவிட்டது. இப்போது ஒரு விசித்திரமான இசைக்குழு தயாராக இருந்தது.
இரவு நெருங்கியது, பசியால் அனைவரும் சோர்ந்து போயிருந்தனர். அப்போது தூரத்தில் ஒரு பெரிய வீடு தெரிந்தது. அந்த வீட்டின் ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தபோது, உள்ளே சில திருடர்கள் தங்கம் மற்றும் பணத்துடன் விருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டனர். 'நாம் அவர்களுக்கு ஒரு இசை நிகழ்ச்சி வழங்கினால், அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து நமக்கு உணவளிப்பார்கள்' என்று கழுதை ஒரு யோசனை சொன்னது.
அவர்கள் ஒரு கோபுரத்தைப் போல ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக ஏறினர். கழுதையின் முதுகில் நாய், நாயின் மேல் பூனை, பூனையின் மேல் சேவல் என ஏறி ஜன்னல் அருகே சென்று சத்தமிட்டனர். அவர்கள் பாடியது பாட்டாகத் தெரியவில்லை; அது ஒரு பயமுறுத்தும் இரைச்சலாக இருந்தது! அந்தச் சத்தம் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்த திருடர்கள், 'யாரோ நம்மைத் தாக்க வருகிறார்கள்!' என்று பயந்து வீட்டை விட்டு ஓடினர்.
திருடர்கள் ஓடிய பிறகு, அந்தப் பெரிய வீட்டிற்குள் அமைதி நிலவியது. அந்த விலங்குகள் உள்ளே நுழைந்து தாராளமாக உணவு சாப்பிட்டன. பிறகு விளக்கை அணைத்துவிட்டுத் தூங்கத் தயாரான போது, ஒரு திருடன் மீண்டும் மெதுவாக உள்ளே வந்தான். இருட்டில் அவன் தவறுதலாகப் பூனையின் வாலைப் பிடித்துத் தீயிட்டான். கோபமடைந்த பூனை அவன் முகத்தில் பாய்ந்தது! அடுத்ததாக, அவன் நாயின் வாலையும் மிதித்தான்; நாய் அவனைத் தீதுமாக கடித்தது. சேவல் அவன் தலையை கொத்தியது, கழுதை அவனைத் துரத்தித் துரத்தித் தாக்கிக் கொட்டியது.
பயந்து போன அந்தத் திருடன், 'யாரோ பலசாலிகள் என்னைத் தாக்குகிறார்கள்!' என்று கத்திக்கொண்டே ஓடினான். அவன் முகத்தில் இருந்த காயங்களைப் பார்த்து மற்ற திருடர்கள் பயந்துபோய், தங்கள் நகைகளையும் பணத்தையும் விட்டுவிட்டு அங்கிருந்து தப்பித்துச் சென்றனர்.
விலங்குகள் அந்த வீட்டைத் தங்களுக்குக் கிடைத்த பொக்கிஷமாக நினைத்துக்கொண்டு, அங்கிருந்த உணவை உண்டு மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தன. தங்களின் ஒற்றுமையால் ஒரு பெரிய வீட்டையும் உணவையும் பெற்றதில் அவை பெருமைப்பட்டன.
பாடம்
ஒற்றுமையே பலம்; புத்திசாலித்தனமான முயற்சியால் எதையும் சாதிக்கலாம்.
