ஒரு அடர்ந்த காட்டின் விளிம்பில், ஒரு கம்பீரமான சிங்கம் மற்றும் ஒரு புத்திசாலி வேட்டைக்காரன் ஆகிய இருவருக்கும் இடையே ஒரு விவாதம் எழுந்தது. 'இந்த உலகில் வலிமை மிக்கவர் யார்?' என்பதே அந்த விவாதம். சிங்கம் தனது கர்ஜனையையும் நகங்களையும் காட்டி, தான் தான் உயர்ந்தவர் என்று கூறியது. வேட்டைக்காரன் தனது கருவிகளையும் திறமையையும் காட்டி, மனிதர்களே சிறந்தது என்று வாதிட்டான்.
இருவரும் சண்டையிட்டுக் கொண்டே காட்டை விட்டு வெளியேறி, ஒரு பெரிய நகரத்தின் நுழைவாயிலை அடைந்தனர். அங்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான கல் சிற்பம் இருந்தது. அந்தச் சிற்பத்தில் ஒரு மனிதன், ஒரு பெரிய விலங்கை அடக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பான். இதைப் பார்த்தவுடன் வேட்டைக்காரன் பெருமையுடன் சொன்னான், "பார்த்தாயா! மனிதன் எவ்வளவு வலிமையானவன்? ஒரு விலங்கைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறான்!"
சிங்கம் அந்தச் சிற்பத்தைப் பார்த்து மெதுவாகச் சிரித்தது. அது அமைதியாகச் சொன்னது, "நீ பார்ப்பது உன் பார்வையில் உள்ள உண்மை. ஆனால், அதே சிற்பத்தைப் பார்த்தால், அந்த விலங்கு மனிதனைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதைப் போலவும் தோன்றும். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் கண்ணோட்டத்திற்கு ஏற்பவே உலகைப் பார்க்கிறார்கள்."
வேட்டைக்காரன் அமைதியானான். தான் ஒரு விஷயத்தை மட்டுமே பார்த்ததோடு நின்றுவிட்டதை உணர்ந்தான்.
பாடம்
ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் பல கோணங்கள் உண்டு; மற்றவர்களின் பார்வையும் உண்மையாக இருக்கலாம்.
