ஒரு பசுமையான பள்ளத்தாக்கில் நிலா என்ற துடிப்பான பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குத் தன்னம்பிக்கையும், மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணமும் அதிகம். அதே ஊரில் கதிர் என்ற ஒரு முரட்டுத்தனமான இளைஞன் இருந்தான். அவன் எப்போதுமே மற்றவர்களைத் திட்டித் தீர்த்து, பயமுறுத்தி வந்தான். ஒருநாள் சந்தையில் நிலா நடந்து வரும்போது, கதிர் அவளை வழிமறித்து மிரட்டினான். ஆனால் நிலா பயந்து ஓடாமல், "மற்றவர்களை மிரட்டுவது வீரமல்ல, அது கோழைத்தனம்" என்று தைரியமாகச் சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள். இதனால் கோபமடைந்த கதிர், நிலாவின் வீட்டிற்குச் சென்று அவளைப் பற்றித் தவறாகப் பேசினான்.
நிலாவின் தந்தை ஒரு சிறந்த மரவேலைஞர். ஒருமுறை காட்டில் உள்ள ஒரு பழைய கோட்டைக்குச் சென்றபோது, அங்கிருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான காட்டரக்கன் அவரைத் தடுத்து நிறுத்தி சிறையில் அடைத்தது. நிலா தன் தந்தையைத் தேடித் துடித்தாள். ஒரு நாள் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, காட்டை நோக்கிப் பயணமானாள். அந்தப் பழைய கோட்டைக்குச் சென்ற நிலாவை, காட்டரக்கன் பார்த்தது. நிலா தன் தந்தையை விடுவிக்கக் கோரியபோது, காட்டரக்கன் ஒரு நிபந்தனை விதித்தது: "உன் தந்தை விடுவிக்கப்படுவார், ஆனால் நீ இங்கே தங்கியிருக்க வேண்டும்."
நிலா சம்மதித்தாள். அவள் அழுதுகொண்டிருந்தபோது, அந்தத் தடித்த உருவம் கொண்ட காட்டரக்கன் அவளிடம் ஒரு விசித்திரமான நீல நிறக் கண்ணாடியைக் கொடுத்தது. "அழாதே நிலா, இந்தக் கண்ணாடியைப் பார்த்தால் உன் தந்தை எங்கே இருக்கிறார் என்று தெரியும்" என்றது. அந்தத் தடிமனான குரலில் ஒரு மென்மையான அன்பும் இருந்தது. நிலா கண்ணாடியில் பார்த்தபோது, அவளது தந்தை காட்டில் வழிதவறி ஓநாய்கள் சூழ்ந்த பகுதியில் மாட்டிக்கொண்டதைக் கண்டாள்.
நிலா பயந்துபோய் அங்கிருந்து தப்பிக்க முயன்றபோது, ஒரு ஓநாய் அவளைத் தாக்க வந்தது. அப்போது அந்தத் தடித்த காட்டரக்கன் ஓடி வந்து, தன் வலிமையால் ஓநாய்களை விரட்டியது. ஓநாய் காட்டரக்கனைத் தாக்க முயன்றபோது, காட்டரக்கன் காயமடைந்தது. நிலா பயந்துபோய் ஓடவில்லை; மாறாக, காட்டரக்கன் காயமடைந்ததைக் கண்டு வருத்தப்பட்டு, அவனுக்குத் தேவையான மருந்துகளைத் தேடித் தந்தாள். சில நாட்கள் கழித்து, காட்டரக்கன் தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, நிலா அவனுக்கு உணவும் கொடுத்துக் கவனித்துக் கொண்டாள்.
அப்போது அந்தத் தடிமனான உருவம் கொண்ட காட்டரக்கன் நிலாவிடம் சொன்னது, "நீ எனக்கு உதவி செய்தாய், இனி நீ எதற்கும் பயப்படத் தேவையில்லை. இந்தக் கண்ணாடியை வைத்துக்கொள், ஏதேனும் ஆபத்து என்றால் என்னைக் கூப்பிடு" என்று கூறி அந்த மந்திரக் கண்ணாடியைக் கொடுத்தது.
நிலா கிராமத்திற்குத் திரும்பியபோது, கதிரும் சில ஊர் மக்களும் அவளது தந்தையைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். நிலா அவசர அவசரமாகக் கண்ணாடியைக் காட்டியபோது, அதில் காட்டரக்கனின் உருவம் தெரிந்தது. இதைக் கண்டு பயந்த ஊர் மக்கள், "அந்த அரக்கனைத் தண்டிப்போம்" என்று கோட்டையை நோக்கிச் சென்றனர். நிலா அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த முயன்றாள், ஆனால் யாரும் கேட்கவில்லை.
கோட்டையில் சென்ற மக்கள், காட்டரக்கன் தற்காத்துக் கொள்ள முயன்றபோது, கதிர் ஒரு ஈட்டியை எறிந்து காட்டரக்கனைத் தாக்கினான். காட்டரக்கன் காயமடைந்து கீழே விழுந்தது. நிலா ஓடிச் சென்று அந்தத் தடித்த உருவத்தைத் தழுவி அழுதாள். அவளது உண்மையான அன்பும் கண்ணீரும் அந்தத் தடிமனான உருவத்தைத் தொட்டவுடன், ஒரு பிரகாசமான ஒளி அந்த இடத்தையே நிரப்பியது. அந்த அரக்கன் மெல்ல மெல்ல மறைந்து, ஒரு அழகான இளவரசனாக மாறினான்.
"என் குணத்தால் நான் இத்தனை காலம் இப்படி இருந்தேன், ஆனால் உன் அன்பால் நான் மீண்டும் மனிதனாகிவிட்டேன்" என்று அந்த இளவரசன் கூறினான். நிலாவும் அந்த இளவரசனும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர், கதிரின் முரட்டுத்தனம் மறைந்து ஊரில் அமைதி நிலவியது.
பாடம்
உண்மையான அன்பும் கருணையும் கடினமான இதயத்தையும் மாற்றும் வலிமை கொண்டவை.
