பசுமையான ஒரு காட்டில் 'சின்னு' என்ற ஒரு குட்டி முயல் வாழ்ந்து வந்தது. சின்னு மிகவும் சுறுசுறுப்பானது மற்றும் எதையும் கூர்ந்து கவனிக்கும் குணம் கொண்டது. ஒரு நாள் காட்டில் உள்ள விலங்குகள் அனைத்தும் ஒரு பெரிய மரத்தடியில் கூடி விவாதித்துக் கொண்டிருப்பதை சின்னு பார்த்தது.
அங்குள்ள பெரிய யானை கேட்டது, "நமது பழைய அரசன் இப்போது வயதாகிவிட்டதால், நம் காட்டை வழிநடத்த ஒரு புதிய தலைவன் தேவை." ஆனால், யார் சிறந்த தலைவன் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியாமல் விலங்குகள் குழப்பமடைந்தன. இதைக் கவனித்த சின்னு, "அரசன் யார் என்பதைத் தீர்மானிக்க ஒரு போட்டி வைப்போம். ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு மிகவும் பயனுள்ள ஒரு பொருளைக் கொண்டு வாருங்கள். எது மற்றவர்களுக்குப் பயன்படுகிறதோ, அதுவே சிறந்த பொருள்," என்று யோசித்தது.
சின்னு வீட்டிற்குச் சென்றபோது, அதன் பாட்டி தயாரித்து வைத்திருந்த ஒரு மூலிகைச் சாற்றைக் கண்டது. அது விலங்குகளின் வலியைப் போக்கி, ஆழ்ந்த உறக்கத்தைத் தரும் ஒரு இயற்கை மருந்து. "இதுதான் மற்றவர்களுக்குப் பயன்படும் மிகச்சிறந்த பொருள்," என்று சின்னு நினைத்தது.
மறுநாள் போட்டி தொடங்கியது. பல விலங்குகள் அழகான கற்களையும், மின்னும் இலைகளையும் கொண்டு வந்தன. அப்போது திடீரென காட்டில் வேட்டைக்காரர்களின் காலடிச் சத்தமும், வலைகளும் தெரிந்தன. விலங்குகள் பயந்து நடுங்கின. வேட்டைக்காரர்கள் வந்தால் யாராவது சிக்கிக்கொள்வோம் என்று சின்னு உணர்ந்தது.
சின்னு சத்தமாகச் சொன்னது, "நண்பர்களே, பயப்படாதீர்கள்! நாம் அனைவரும் இந்த மூலிகைச் சாற்றைத் தந்துவிட்டுத் தூங்குவது போல நடித்தால், வேட்டைக்காரர்கள் நாம் இறந்துவிட்டோம் என்று நினைத்துவிட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள்." விலங்குகள் சின்னுவின் பேச்சைக் கேட்டு அந்த மருந்தை அருந்திவிட்டுத் தரையில் விழுந்து நடித்தன. வேட்டைக்காரர்கள் வந்தனர். அங்கிருந்த விலங்குகள் அனைத்தும் அசையாமல் கிடப்பதைப் பார்த்த அவர்கள், "இங்கு நோய் பரவி விலங்குகள் எல்லாம் இறந்துவிட்டன, இவற்றைத் தொடினால் நமக்கும் ஆபத்து," என்று பயந்து அங்கிருந்து ஓடிவிட்டனர்.
வேட்டைக்காரர்கள் சென்றதும் விலங்குகள் விழித்துக் கொண்டன. சின்னுவின் புத்திசாலித்தனத்தால் அனைவரும் உயிர் பிழைத்ததைக் கண்டு, சின்னுவை ஒருதலைப்பட்சமான அரசராகத் தேர்ந்தெடுக்காமல், ஒரு வழிகாட்டியாக மதிக்கத் தொடங்கினர். ஆனால் சின்னு சொன்னது, "எனக்கு மட்டும் அதிக அதிகாரம் தேவையில்லை. நாம் அனைவரும் இணைந்து செயல்படுவோம்."
அன்று முதல் காடு மாறிப்போனது. யானைகள் காட்டைப் பாதுகாத்தன, நரிகள் மற்றும் முயல்கள் உணவைத் தேடித் தந்து காட்டைப் பராமரித்தன, பறவைகள் காட்டைச் சுத்தமாக வைத்திருந்தன. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் திறமைக்கேற்ப செயல்பட்டதால், அங்கு ஒரு சிறந்த ஒற்றுமை உருவானது.
பாடம்
ஒற்றுமையும் புத்திசாலித்தனமும் எந்தப் பெரிய ஆபத்தையும் வெல்லும்.
