அடர்ந்த பசுமையான காட்டில் ஒரு ரகசியமான செய்தி பரவி வந்தது. அந்தக் காட்டின் நடுவே ஒரு விசித்திரமான மந்திர மரம் இருப்பதாகவும், அதன் முன் நின்று எதைக் கேட்டாலும் அது நிறைவேற்றும் என்றும் விலங்குகள் பேசிக்கொண்டன. ஆனால், அந்த மரத்தின் வரம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியைத் தராது, இறுதியில் கஷ்டத்தையே தரும் என்று ஒரு எச்சரிக்கையும் இருந்தது.
ஒரு நாள், ஒரு புத்திசாலி கழுதை, ஒரு பேராசை கொண்ட நரி மற்றும் ஒரு பலசாலி கரடி ஆகிய மூவரும் அந்த மரத்தைத் தேடிப் பயணத்தைத் தொடங்கின. காடு மிகவும் அடர்த்தியாக இருந்ததால், ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்துகொள்ளாமல், தனித்தனியாகத் தேடுவது சிறந்தது என்று முடிவு செய்து வெவ்வேறு திசைகளில் சென்றனர்.
முதலில் கரடி அந்த மரத்தைக் கண்டது. 'நான் இந்த காட்டிற்குத் தலைவனாக வேண்டும்!' என்று கரடி கர்ஜித்தது. வானத்திலிருந்து ஒரு குரல், 'உன் ஆசை நிறைவேறும்' என்று கூறி மறைந்தது. கரடி உடனே காட்டுத் தலைவன் போலப் பெருமையாகச் சென்றது. ஆனால், அங்கே சென்றபோது சிங்க ராஜா உடல்நலமில்லாமல் இருந்ததால், தற்காலிகமாக ஒரு தலைவன் தேவைப்பட்டது. குரங்கு அமைச்சர்கள் கரடியைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். முதலில் கரடி மகிழ்ச்சியடைந்தது. ஆனால், அடுத்த சில நாட்களில், ஒவ்வொரு விலங்கும் தங்களின் குறைகளைத் தீர்க்க கரடியிடம் வந்து நிம்மதியற்ற முறையில் முறையிடத் தொடங்கின. 'எனக்குத் தூக்கம் வரவில்லை', 'எனக்குத் தாகமாக இருக்கிறது' எனப் புகார்கள் குவிந்ததால், கரடிக்குத் தூக்கமே இல்லாமல் போனது. தன் வரம் தனக்குத் துன்பத்தைத் தருவதை உணர்ந்த கரடி, பயந்து போய் காட்டின் ஆழத்திற்குத் தப்பியோடியது.
அதே சமயம், நரி அந்த மரத்தைக் கண்டது. 'எனக்கு நிறையத் தங்கம் மற்றும் விலையுயர்ந்த கற்கள் வேண்டும்' என்று நரி கேட்டது. 'உன் வீட்டின் அருகில் தேடு' என்ற பதில் வந்தது. நரி ஓடிச் சென்று பார்த்தபோது, அங்கே கொட்டிக் கிடந்தது பொன்! நரி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. ஆனால், அந்தத் தங்கம் அவளுக்குப் பயன் தராது போல இருந்தது. மற்ற விலங்குகள் நரியைப் பார்த்தாலே, 'நீயே பணக்காரியா, நீயே சாப்பிடு' என்று ஒதுக்கி வைத்தன. ஒரு சிறிய பழத்தைக் கூடப் பகிர்ந்து கொள்ள யாரும் முன்வரவில்லை. தனிமையாலும், பசியாலும் வாடிய நரி, தன் பேராசையை உணர்ந்து அந்தத் தங்கத்தையெல்லாம் காட்டில் ஒரு குழி தோண்டிப் புதைத்துவிட்டுத் தன் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திரும்பியது.
கடைசியாகக் கழுதை அந்த மரத்தின் முன் நின்றது. கழுதை மற்றவர்களைப் போலத் தனக்காக எதையும் கேட்கவில்லை. 'மந்திர மரமே, இந்தத் தேசத்தில் உள்ள விலங்குகள் அனைவரும் பசியின்றி, பயமின்றி மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும். யாருக்காவது கஷ்டம் வந்தால் அதைத் தீர்க்க எனக்குத் துணை செய்' என்று வேண்டிக்கொண்டது.
வானத்திலிருந்து ஒரு இனிய குரல் கேட்டது, 'நீ மற்றவர்களின் நலனுக்காகக் கேட்டதால், உனக்குத் தேவையான அனைத்தும் தானாகவே வந்து சேரும். உனக்கு என்றும் மனநிம்மதி இருக்கும்.'
கழுதை தன் வீட்டிற்குத் திரும்பியது. அடுத்த சில நாட்களில், கழுதை மற்றவர்களுக்குத் தேவையான உணவைச் சேகரிக்கத் தொடங்கியது. கழுதை மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்ய நினைத்ததால், காட்டில் தானாகவே உணவுத் தட்டுப்பாடு நீங்கியது. விலங்குகள் கழுதையைத் தேடி வந்து, அதன் அன்பையும் உதவியையும் போற்றின. மற்ற விலங்குகள் பசியோடு இருந்தபோது, கழுதை அவர்களுக்கு உணவளித்தது. மற்றவர்கள் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு, கழுதை தனக்கான உணவைச் சாப்பிட்டு மகிழ்ந்தது. மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் தரும் வரம் என்ற பயம் கழுதைக்குத் தெரியவில்லை, ஏனெனில் அதன் நோக்கம் தூய்மையானது. இறுதியில், கழுதை அந்தக் காட்டே போற்றும் ஒரு சிறந்த நண்பனாக மாறியது.
பாடம்
பிறருக்கு உதவும் எண்ணத்துடன் நாம் செய்யும் செயல்கள் நமக்குத் தானாகவே நன்மைகளைத் தரும்.
