ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற இளம் கவிஞர் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்குப் பழைய இலக்கியங்களைப் படிப்பது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால், அவனுக்கு ஒரு சிறிய குறை இருந்தது; அவன் எதையும் மேலோட்டமாக மட்டுமே பார்ப்பான். வரிகளைப் படிக்கும்போது அதன் ஆழமான பொருளைத் தேடாமல், வெறும் சொற்களை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு அவனது சிந்தனை முடிந்துவிடும்.
ஒரு நாள், அவன் ஒரு புகழ்பெற்ற காவியத்தைப் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு வரியைப் பார்த்துத் திடுக்கிட்டான். 'அங்கே பெண்கள் அந்த இளவரசனைத் தாமரை போன்ற கண்களால் பார்த்தனர்' என்ற வரி அவனுக்குப் புரியவில்லை. 'பொதுவாகப் பெண்களின் கண்களைத் தாமரை என்று சொல்வார்கள், ஆனால் இங்கே இளவரசனின் கண்களைத் தாமரை என்று சொல்வது தவறுதானே?' என்று அவன் தனக்குள் கேள்வி எழுப்பிக்கொண்டான். இந்தத் தவறான புரிதலே அவனுக்கு ஒரு பெரிய குழப்பத்தைத் தந்தது.
தீர்வு காண அவன் அந்த ஊரின் மூத்த அறிஞரான பெரியவரைத் தேடிச் சென்றான். பெரியவரிடம் சென்று தனது சந்தேகத்தைக் கூறினான். கவின் மிகுந்த வருத்தத்துடன், 'ஐயா, அந்தப் புகழ்பெற்ற கவிஞர் ஒரு பெரிய தவறு செய்துவிட்டார். ஒரு ஆணின் கண்களைத் தாமரை என்று வர்ணிப்பது இலக்கிய மரபுக்கு எதிரானது அல்லவா?' என்று கேட்டான்.
பெரியவர் மென்மையாகப் புன்னகைத்துவிட்டு, 'தம்பி, நீ அந்த வரியைப் பிரித்துப் பார்க்கவில்லை. அந்த வாக்கியத்தை மீண்டும் கவனமாகப் பார். அங்கு 'தாமரைக்கண்' என்பது பெண்களின் கண்களைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, பெண்கள் அந்த இளவரசனை எப்படிப் பார்த்தார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் கண்களின் ஓரத்தாலோ அல்லது கடைக்கண்ணாலோ (அரைக் கண்) பார்த்தார்கள் என்று அந்த வரி சொல்கிறது. இது ஒரு அழகான வர்ணனை!' என்று விளக்கினார்.
கவின் அதிர்ச்சியடைந்தான். தான் எவ்வளவு பெரிய தவறு செய்துவிட்டோம் என்று உணர்ந்தான். ஒரு சொல்லை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு முழுப் பொருளையும் தவறாகப் புரிந்து கொண்டதை எண்ணித் தலைகுனிந்தான். 'ஐயா, ஒரு சிறிய விஷயத்தை ஆழமாகப் பார்க்காமல் நான் செய்த தவறு பெரியது. இனிமேல் எதையும் நுணுக்கமாகவும், முழுமையாகவும் புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பேன்' என்று கூறி பெரியவருக்கு நன்றி கூறினான். பெரியவரின் அறிவுரை அவனுக்கு ஒரு புதிய பார்வையைத் தந்தது.
பாடம்
எதையும் மேலோட்டமாகப் பார்க்காமல், அதன் ஆழமான பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
