ஒரு அழகான தேசத்தில் கதிர் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் தைரியமானவன், ஆனால் நாட்டின் சில தவறான சட்டங்களை எதிர்த்துப் போராடுபவன். இதனால் கோபமடைந்த மன்னன், கதிரை சிறையில் அடைத்து கடும் தண்டனை வழங்க ஆணையிட்டான்.
சிறையில் இருந்தபோது, கதிர் மன்னனிடம் வேண்டினான், "மன்னா, நான் தண்டனை பெறுவதற்கு முன் என் வயதான தாயாரைப் பார்த்துவிட்டு வர அனுமதி கொடுங்கள். அவர் என்னை நம்பி காத்திருக்கிறார்."
ஆனால் மன்னன், "சட்டங்கள் அனைவருக்கும் சமம், உனக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு அளிக்க முடியாது," என்று மறுத்துவிட்டான்.
இதைப் பார்த்த கதிரின் நெருங்கிய நண்பன் வினோத், மிகுந்த துணிச்சலுடன் மன்னன் முன் வந்து நின்றான். "மன்னா, என் நண்பன் கதிர் ஒரு நல்லவன். அவன் தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டிய சூழல் இப்போது இல்லை. அவன் வீட்டிற்குச் சென்றுவிட்டு வரட்டும். அதற்குப் பதிலாக, நான் அவனுக்குப் பதிலாகத் தண்டனையை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்," என்று கூறினான்.
மன்னன் வினோத்தின் தியாகத்தைப் பார்த்து வியந்து, அவனுக்கு அனுமதி அளித்தான். கதிர் வேகமாகத் தன் வீட்டிற்குச் சென்றான். ஆனால், திரும்ப வரும் வழியில் ஒரு பெரிய புயல் வீசியது. கதிர் வேகமாகத் திரும்பியபோது, வினோத் ஏற்கனவே தண்டனை நிறைவேற்றப்படத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான்.
கதிர் ஓடிச் சென்று வினோதின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டான். "நண்பா, என்னை மன்னித்துவிடு! நான் தாமதமாக வந்துவிட்டேன். தயவுசெய்து வினோத்தை விட்டுவிடுங்கள், தண்டனையை நான் ஏற்கிறேன்," என்று கதறினான்.
ஆனால் வினோத் புன்னகையுடன் சொன்னான், "கதிர், நீ உன் குடும்பத்தைக் கவனித்துவிட்டாய் அல்லவா? அதுவே போதும். ஒரு நண்பனாக உன்னைக் காப்பாற்றுவதுதான் என் கடமை. நான் மகிழ்ச்சியுடன் இதை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்."
இரு நண்பர்களின் இந்த அளவற்ற அன்பையும், ஒருவருக்காக ஒருவர் உயிரையும் கொடுக்கத் துணியும் குணத்தையும் கண்ட மன்னனின் இதயம் உருகியது. "இவ்வளவு தூரம் உண்மையான நட்பைப் பார்த்ததில்லை! நீங்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கிறீர்கள். உங்கள் அன்பின் முன்னால் என் தண்டனை தோற்றுவிட்டது," என்று கூறி, இருவரையும் விடுதலை செய்தான்.
பாடம்
உண்மையான நண்பன் இக்கட்டான சூழலில் உனக்காகத் துணை நிற்பவன்.
